หอดอกบัวลายมงคล (Mysterious Lotus Casebook) | EP.5 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [หอดอกบัวลายมงคล] [ตอนที่ 5] ท่านรู้ว่า ขอเพียงสืบจากศพของคุณหนูรองตระกูลอวี้ สอบถามองครักษ์ที่อยู่ในเหตุการณ์อย่างละเอียด จะต้องเจอพิรุธอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงทำการเผาศพตอนกลางคืน เพียงแต่ท่านคิดไม่ถึงว่า อวี้ฮูหยินจะรีบกลับมาก่อนเวลา ดึงร่างที่มอดไหม้ไม่หมดออกมาจากกองไฟ น่าเสียดาย อวี้ฮูหยิน ท่านเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ ฆ่าองครักษ์ที่เฝ้าประตูทิ้งทั้งหมด ให้พวกเขาหมดโอกาสปริปากพูดตลอดไป ท่านไม่เห็นชีวิตขององครักษ์อยู่ในสายตาเช่นนี้ แล้วจะรู้เจตนาของฆาตกรได้อย่างไร จิตใจเจ้าลึกล้ำเพียงนี้หรือนี่ แม่นางอวิ๋น เจ้าลุ่มหลงในตัวเจ้าเมืองอวี้เฉิงมิเปลี่ยนแปลง แต่ว่าค่ำคืนนี้เขากลับต้องการสังหารเจ้า คนเช่นนี้ ไม่คู่ควรที่เจ้าจะปกป้องเขาตลอดหรอก ในโรงเตี๊ยมเสี่ยวเหมียน เข็มใยกระชากวิญญาณนั่น ก็ได้หยกที่คุณหนูรองตระกูลอวี้มอบให้เจ้า ช่วยรับแทน เป็นนางที่ปกป้องเจ้าไว้ เจ้าควรจะคืนความเป็นธรรมให้กับนางนะ เป็น… เป็นข้าที่ผิดเอง เป็นความผิดของข้า ตอนนั้นเขาอยากได้เข็มใยกระชากวิญญาณ อยากจะดูความลี้ลับภายใน ข้าจึงแอบเอาให้เขา คิดไม่ถึง อวี้มู่หลาน ทั้งหมดนี้ ท่านควรจะยอมรับแล้วนะ วรยุทธ์ไม่ดี ระวังหน่อยแล้วกัน [ที่แท้เป็นฝ่ามือแหวกเวหา] ข้าจะแก้แค้นให้กับซวงเอ๋อร์ ฟางตัวปิ้ง รั้งนางไว้ เจ้าทำอะไรอีก อวี้ฮูหยินนี้ต้องการแก้แค้นให้กับน้องสาว เกรงว่าก็ต้องเรียงก่อนหลังกระมัง หมายความว่าอย่างไร อวี้ฮูหยินอย่าได้ลืมไป ก่อนที่คุณหนูรองตระกูลอวี้จะเสียชีวิต ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากพลังฝ่ามือ การถูกทำร้ายนี้มาจากที่ใดยังไม่ทราบแน่ชัด
เมื่อครู่เห็นคุณชายจงเจิ้งลงมือ ครู่เดียวก็ได้คลายความสงสัยให้กับพวกเรา คุณชายจงเจิ้ง วรยุทธ์ที่ไม่ระคายผิว ก็สามารถทำลายอวัยวะภายในได้ทั้งหมดนี่ เกรงว่าคงเป็นฝ่ามือแหวกเวหา อย่างไม่ต้องสงสัยแล้วกระมัง ตลอดมานี่ข้าก็สงสัยมากเช่นกัน อวี้มู่หลานนี่ มีเข็มใยกระชากวิญญาณ สามารถสังหารอวี้ชิวซวงคนนี้ได้โดยตรง แต่เหตุใดต้องซัดหนึ่งฝ่ามือแก่นาง ตอนนี้เมื่อมองแบบนี้ จุดสงสัยทุกอย่าง ข้าก็กระจ่างหมดแล้ว สังหารคุณหนูรอง เหตุใดต้องสังหารสองครั้ง เพราะว่าเข็มทองกับพลังหัตถ์ไม่ใช่คนเดียวกัน คุณชายจงเจิ้ง ฝ่ามือแหวกเวหานั่นท่านเป็นคนซัดสินะ ข้าเป็นฝ่ามือแหวกเวหาก็จริง แต่เหตุใดข้าต้องฆ่านาง เหตุใดน่ะหรือ เพราะว่าท่านกับอวี้ฮูหยิน มีความสัมพันธ์กันส่วนตัว ถูกคุณหนูรองพบเข้าน่ะสิ อีกอย่างบนตัวของท่าน มีกลิ่นหอมดอกกุ้ยฮวาจากห้องของอวี้ฮูหยิน และเจ้าเมืองอวี้เฉิง ที่นอนห้องรับแขกตลอดทั้งปี บนตัวยังไม่มีเลย เมื่อครู่ภายใต้ความคับขัน อวี้ฮูหยินปกป้องท่านอย่างมากนะ หลายปีที่ผ่านมา เจ้าไม่เคยร่วมห้องนอนกับข้า และก็ไม่ชายตามองข้า ที่แท้เป็น… ข้าไม่สะอาดก็จริง แต่เจ้าก็ไม่ได้ดีไปกว่าหรอก เจ้าหุบปาก เป็นเจ้า เจ้าสังหารชิวซวงจริง ๆ หรือ ข้า… ข้าซัดฝ่ามือนั่นจริง แต่ว่าข้าไม่ได้ตั้งใจ [วันนั้นข้านัดพบกับหงจู๋ข้างนอก] [เดิมอยากจะตัดขาดความสัมพันธ์นี้] [แต่หงจู๋โกรธ] [ข้าจึงจากไปไม่ได้] [ดั้งนั้นจึงตามไปปลอบใจนางที่ห้องนอน] [หงจู๋เดิมทีก็เดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ] [ข้าเกลี้ยกล่อมอยู่นานสองนาน] [ถึงทำให้นางสงบลงและฟังข้าพูด]
[แต่เวลานี้จู่ ๆ กลับได้ยินเสียงดัง จากนอกหน้าต่าง] [เรื่องของพวกเราไม่สามารถให้ผู้อื่นรู้ได้] [ด้วยความตกใจข้าจึงได้ ซัดฝ่ามือออกไปที่นอกหน้าต่าง] [รอเมื่อข้าปีนหน้าต่างมาดู] [กลับไม่เห็นคนแล้ว] ข้าเองก็ไม่รู้ว่าคนนั้นคือชิวซวงนะ ที่แท้คนที่ฆ่าน้องสาวของเจ้า ก็คือเจ้า กรรมตามสนอง พวกเราต่างก็มีส่วนด้วย เดิมทีนางไม่ควรตาย เป็นพวกเรา เป็นพวกเรา เป็นเพราะข้าไม่มีความกล้าช่วยนาง ข้ายิ่งไม่มีความกล้ายอมรับทั้งหมดนี้ ข้ายังแสดงละครอันน่ารังเกียจ กับเจ้ามากมายขนาดนั้น โยนทั้งหมดนี้ให้เป็นผีสังหารคน เป็นข้า เป็นข้า [หลังจากที่ชิวซวงโดนฝ่ามือนั่นแล้ว] [ในเมืองอวี้เฉิงที่กว้างใหญ่แต่กลับไร้ที่ไป] [นางจึงต้องมาหาข้า] [หาสหายคนสนิทที่สุดของนาง] ชิวซวง [แต่กลับมาเห็นข้าแอบนัดพบกับอวี้มู่หลาน] เจ้าอย่าเข้าใจผิด พวกข้า ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด [เดิมนางก็บาดเจ็บสาหัส] [เวลานี้คงสิ้นหวังมากเพียงใด] [อวี้มู่หลาน] [เจ้ากลับกังวลเรื่องราวถูกเปิดโปง] [จึงลงมือฆ่านาง] [ส่วนข้าเพื่อมีชีวิตรอดต่อไป] [ถึงแม้รู้ว่าเจ้าต้องการฆ่าข้า] [ข้าก็ทำได้เพียงแกล้งบ้า] ลองดู ขอบคุณ คุ้มครองให้เจ้าปลอดภัย ไม่คู่ควรเป็นสหายของนาง ข้าไม่คู่ควรเป็นสหายคนสนิทของนาง เป็นข้าที่ไม่คู่ควร น่าเวทนา คนที่คุณหนูรองรัก กลับไม่มีใครรักนาง อีกทั้งแต่ละคนยังไม่อยากจะปล่อยนางอีก เป็นความผิดของข้า เป็นข้าที่ไม่ควร เจ้าบอกกับข้าว่านอกหน้าต่างไม่มีคน เป็นภาพหลอนของข้า
ทำไมเจ้าไม่บอกข้า ว่านางได้ถูกฝ่ามือแหวกเวหาของเจ้าทำร้าย ท่านใจเย็นหน่อย ใครใช้ให้นางตามพวกเรามาตลอดจากหลังเขา ข้าไม่ทำเช่นนี้จะทำอย่างไรได้อีกเล่า วันนั้นพวกเราได้พูดคุยกันมากมาย มีทั้งสามารถพูดได้ และไม่สามารถพูดได้ หรือว่า ท่านอยากให้นางแพร่งพรายออกไป ข้าทำเช่นนี้ก็ล้วนเพื่อท่านทั้งนั้นนะ หุบปากเถอะ จงเจิ้งหมิงจู เรื่องเย็นชาไร้จิตใจ ไม่ยึดมั่นสัจจะละทิ้งศีลธรรม ยังทำมาแล้ว จะเสแสร้ง ทำเป็นรักสุดลึกซึ้งดุจทะเลทำไมเล่า คุณชายฟาง ท่านหลี่ ลำบากทั้งสองท่านไขคดี เด็ก ๆ นำตัวอวี้มู่หลานกับอวิ๋นเจียวไปขังคุก ขอรับ เตรียมรถม้า ส่งคุณชายฟาง ท่านหลี่ และคนในโรงเตี๊ยมทุกคนออกจากเมือง ช้าก่อน อวี้ฮูหยินส่งแขกแบบนี้ไม่ค่อยเหมาะกระมัง ท่านนำพวกเขาไปขังคุกเมืองอวี้เฉิงทำไม แล้วจงเจิ้งหมิงจูล่ะ ท่านคิดจะทำอย่างไร นี่เป็นเรื่องในบ้านของเมืองอวี้เฉิงข้า ข้าจัดการเองได้ นี่เป็นคดีอาญา ตามกฎหมาย คดีอาญาในยุทธภพมอบให้สำนักไป่ชวนตัดสิน จงเจิ้งหมิงจูมีตำแหน่งในราชสำนัก ก็ควรจะให้สำนักตรวจการไต่สวน อีกทั้งอวี้ฮูหยิน สังหารองครักษ์หน้าประตูทิ้งทั้งหมด สังหารทิ้งทั้งที่ไม่ผิด ท่านมีความผิดเช่นกัน ข้าฆ่าองครักษ์ตัวเองแล้วอย่างไร นี่คือบันทึกปูนบำเน็จองครักษ์ของเมืองอวี้เฉิง องครักษ์เหล่านี้ ทำคุณประโยชน์รับรางวัลครั้งแล้วครั้งเล่า ตามกฎหมาย องครักษ์ในเรือนที่ทำคุณงามความดีสามครั้ง ห้ามลงโทษด้วยกฎหมายทาสในเรือน ท่านมีความผิดแน่นอน ต้องรับโทษทัณฑ์
และยังต้องชดใช้ให้แก่ครอบครัว ขององครักษ์เหล่านี้ด้วย เจ้าอยากทวงความยุติธรรม ให้กับองครักษ์เหล่านี้ เดิมทีพวกเขาไม่สมควรตาย คุนหลุนเมืองอวี้เฉิงข้า เคยปฏิบัติตามกฎหมายตั้งแต่เมื่อใดกันเล่า ฟางตัวปิ้ง ให้ทางรอดท่าน ท่านไม่ต้องการ เช่นนั้นท่านก็พาพวกเขา ไปทวงความยุติธรรมกับพญายมเถอะ ลุย ที่นี่มอบให้ข้าจัดการ เจ้าไปก่อน อย่าใจร้อน กองกำลังเสริมจะมาถึงในไม่ช้าแล้ว กำลังเสริม สำนักคุ้มภัยเฮ่อสิง ปีศาจจิ้งจอก พวกเขาออกมาได้อย่างไร แน่นอนว่าเป็นผลงานของปีศาจจิ้งจอก เจ้าค่อย ๆ สู้ ข้าไปก่อนแล้ว ขอบคุณ จงฆ่าพวกเขาเสีย หยุด แส้วิหคเขียว สือสุ่ยแห่งสำนักไป่ชวน ห้าสิบกว่าปีที่ผ่านมา การบังคับสาวกในยุทธจักรฆ่าตัวตาย ได้สูญพันธุ์ไปตั้งนานแล้ว ข้าอยากจะรู้จักนัก อวี้ฮูหยินที่บังคับสาวกองครักษ์ให้ฆ่าตัวตาย ว่าเป็นคนสุดยอดแค่ไหนกันเชียว อวี้หงจู๋ถูกจับฐานฝ่าฝืนกฎหมาย คนของสำนักไป่ชวนกับสำนักตรวจการ ได้ล้อมอยู่นอกเมืองแล้ว ขอบคุณท่านที่ยื่นมือช่วยเหลือ มิทราบว่าท่านคือ… [หยางอวิ๋นชุน สำนักตรวจการ] สำนักตรวจการ หยางอวิ๋นชุน ข้าได้รับสาส์นลับ แจ้งว่าหลานของอัครเสนาบดี ก่อคดีอยู่ที่เมืองอวี้เฉิง จึงมาสืบดู จงเจิ้งหมิงจู เราเคยเจอกันสองสามครั้งในราชสำนัก คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะมาทักทายกับท่านแบบนี้ สาสน์ลับ หรือว่าหลี่เหลียนฮวาเป็นคนส่งออกไป
ข่าวกรองของสำนักตรวจการรวดเร็วใช้ได้ พวกท่านวางคนไว้ในเมืองอวี้เฉิงหรือ คดีก่อนหน้านี้ ขอสอบถามสถานการณ์กับพวกท่านสักหน่อย ยังหาข้ออ้างบอกปัด ไม่พอใจเพียงนั้น สำนักไป่ชวน ไม่เคยทำให้สำนักตรวจการพวกท่านลำบากใจนะ แม่นางสืออย่าเข้าใจผิด ข้าได้รับสาส์นลับไร้นามจริง ๆ จึงรีบมา สำนักตรวจการกับสำนักไป่ชวน เดิมทีก็ทำหน้าที่เดียวกัน จะจงใจทำให้ลำบากใจได้อย่างไร ครั้งก่อนข้ากับแม่นางสือ ร่วมมือกันจับโจร ร่วมมือกันอย่างแนบเนียน คิดไม่ถึงครั้งนี้จะได้เจอกับแม่นางสืออีกครั้ง คุณชายฟาง หลบอะไรหรือ บังเอิญจัง ท่านพี่สือ ไม่ใช่เจ้าหรือที่เป็นคนส่งสาส์น ให้สำนักไป่ชวนมาจับคนน่ะ ถือว่าเจ้ายังรู้จักความ ไม่กระทำบุ่มบ่ามวู่วาม เมืองอวี้เฉิงไม่ใช่สถานที่เข้าออกได้ง่าย ๆ ยังมีอีก ของของข้ายังไม่คืนมาอีก ใช่ ๆ ๆ ป้ายนี้ ข้าแค่ยืมมาใช้ครู่เดียว ท่านพี่สือ คดีนี้ถือว่าข้าเป็นคนไขใช่หรือไม่ นี่เป็นคดีใหญ่คดีแรกที่ข้าไขได้เชียวนะ เช่นนั้นก็ได้ ยกให้เจ้า ขอบคุณ จริงสิ ท่านพี่สือ มีคนผู้หนึ่งที่ข้าอยากจะพาไปท่านดูสักหน่อย ข้าสงสัยว่าเขาคือ… มารโอสถของพรรคจินยวน แล้วคนอยู่ที่ใด [โคลนแดง] [โคลนแดงนี่ติดมาจากไหนนะ] [เมืองอวี้เฉิงยังซ่อนความลับอะไรไว้อีก] [ปีก่อนที่หลังเขา] [คุณหนูรองถูกแมลงมีพิษกัดเข้าที่ใบหน้า] [นางเดินตามพวกเรามาตลอดทางจากหลังเขา] หลังเขา
ปีศาจจิ้งจอก ดมดี ๆ นะ ดมได้กลิ่น คืนนี้จะเพิ่มน่องไก่ใหญ่ ๆ ให้เจ้า ไป [อายพิศม์เป็นตายของมารโอสถ] [คนที่ซ่อนอยู่ด้านในประวัติไม่เบาเลย] ปีศาจจิ้งจอก รออยู่ตรงนี้ดี ๆ อย่าวิ่งเพ่นพ่านนะ [เสวี่ยกง พรรคจินยวน] [เจี่ยวลี่เฉียว พรรคจินยวน] ยินดีด้วยที่จอมมารหายดี [จอมมาร] [หรือว่า] เสียงดังอึกทึกเมื่อครู่นั้นอยู่ตรงนี้ หลี่เหลียนฮวาล่ะ คงไม่ได้เข้าไปแล้วหรอกนะ อย่าเข้าไป นี่คืออายพิศม์เป็นตาย ไม่มีวิธีเลี่ยงพิษ เข้าไปก็คือตายสถานเดียว เป็นลูกไม้เดิม ๆ ของมารโอสถ มารโอสถ หมอกนี้ก็กำลังใกล้สลายแล้ว พวกเจ้าสองคนมา เหตุใดยังพกหางมาด้วย อวี้หงจู๋นี่ยิ่งอยู่ยิ่งไม่เอาไหน คนแบบไหนก็สามารถมาถึงที่นี่ได้ มารโอสถ ยังไม่รีบไปเอาหนอนพิษสุดที่รักของเจ้า มาแทะเนื้อกระดูกของเขาให้เกลี้ยงอีก วางใจ ประเดี๋ยวรับรอง [มารโอสถ พรรคจินยวน] แม้แต่เศษซากกระดูกของเขาก็หาไม่เจอ มารโอสถ เจ้าอยู่ที่นี่จริงด้วย เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่ เหตุใดถูกทำร้ายบาดเจ็บเยี่ยงนี้ ข้ามิเป็นไร รนหาที่ตาย ไม่จำเป็นต้องแยแส ยังมีเรื่องที่ต้องจัดการ ไปกันเถอะ
– ขอรับ – เจ้าค่ะ จอมมาร [ตี๋เฟยเซิง] [ตี๋เฟยเซิงไม่ตาย] มารโอสถ ไปกันแล้ว อย่าคิดจะหนี หลี่เหลียนฮวา หลี่เหลียนฮวา หลี่เหลียนฮวา [เมืองอวี้เฉิง] [หอดอกบัวลายมงคล] นี่มารโอสถตัวจริงกับตี๋เฟยเซิงหนีไปแล้ว เจ้าไม่ใช่มารโอสถจริง ๆ ด้วย ศพของศิษย์พี่ข้าซ่านกูเตาอยู่ที่ใด ตี๋เฟยเซิง ตี๋เฟยเซิง เจ้ารู้นามของตี๋เฟยเซิงได้อย่างไร เจ้ารู้จักหรือ เมื่อครู่นอนสะลึมสะลือ เหมือนได้ยินคนเรียกนามของเขาตลอด ระวังหน่อย เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่เมื่อครู่ที่เพิ่งประสบ ก็คือจอมมารตี๋เฟยเซิงของพรรคจินยวน ข้าว่าเจ้านะ เจอแต่โชคใหญ่ทุกที่เลย เมื่อครู่ช่วงชุลมุนในป่าล้วนเป็นอายพิศม์ เจ้าเข้าไปได้อย่างไร ข้าไปหาสุนัขของข้า ไม่รู้ว่าเกิดอะไร จู่ ๆ ก็ระเบิดขึ้น โชคดีที่เจ้ามา ใครจะไปคิดว่าจอมมารนี่ จะซ่อนอยู่ในที่ห่างไกลเช่นนี้ ข้าได้ยินว่าในถ้ำหินนี้ ล้วนเป็นยาเพิ่มกำลังภายใน ตอนนั้นศึกทะเลบูรพา เขาจะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน ถึงได้บำเพ็ญสันโดษอยู่ที่นั่น น่าเสียดายจริง ๆ ที่ไม่เห็นรูปร่างหน้าตาที่ชัดเจนของเขา หากว่าเขาไม่ตายละก็ ในยุทธภพจะต้องวุ่นวายแน่นอน เจ้าว่า ในเมื่อตี๋เฟยเซิงไม่ตาย เช่นนั้นหลี่เซี่ยงอี๋จะต้องมีชีวิตอยู่ ใช่หรือไม่
จะต้องยังมีชีวิตอยู่แน่นอน ใช่หรือไม่ เจ้าถูกระเบิดจนเลอะเลือนแล้วใช่หรือเปล่า ข้ารู้อยู่แล้ว เขาจะต้องยังมีชีวิตอยู่ เขาจะต้องกลับมาแน่ เพียงแต่ถูกบางอย่างผูกมัดไว้ชั่วคราวเท่านั้น จริงสิ คือว่า เรื่องครั้งก่อน ข้าเข้าใจเจ้าผิดไปแล้ว พูดเช่นนี้ ความสงสัยที่ข้าเป็นมารโอสถก็หมดไปแล้วสิ ตอนนั้นข้ารีบร้อนจับโจร ล่วงเกินแล้ว เจ้าต้องการให้ข้าชดใช้อย่างไร เจ้าเอ่ยปากมาได้เลย ก็ไม่มีอะไร ข้าหิวนิดหน่อยแล้ว ง่าย ๆ เช่นนี้หรือ ได้ จะจัดเตรียมให้เจ้า รอนะ [ตี๋เฟยเซิง] [ในเมื่อเจ้ายังมีชีวิตอยู่] [มีบางเรื่อง] [ที่ข้าต้องถามเจ้าให้กระจ่าง] ข้าไล่ตามไม่ทัน แต่จะต้องเป็นตี๋เฟยเซิงแน่นอน คนที่อยู่ข้างกายเขาคือเจี่ยวลี่เฉียว ข้าดูไม่ผิดแน่ อวี้หงจู๋ข้าก็สืบมาแน่ชัดแล้ว เดิมนางคือหนึ่งในสิบสองหงส์ แห่งพรรคจินยวน ตอนนั้นพรรคจินยวนถูกทำลาย นางหนีออกมา แล้วกลับไปที่เมืองอวี้เฉิง เช่นนี้เห็นที หลายปีมานี้คนที่เหลือของพรรคจินยวน ภายใต้การควบคุมของเจี่ยวลี่เฉียว ได้ก่อกวนไปทั่ว ก็จะต้องเป็นตี๋เฟยเซิง ที่บงการอยู่เบื้องหลังแน่นอน อวี้หงจู๋ปิดปากเงียบไม่พูด จงเจิ้งหมิงจูถูกสำนักตรวจการนำตัวไป คนอยู่ในราชสำนักยากที่จะเค้นถาม ตี๋เฟยเซิงตอนนี้ไม่มีเบาะแส หากว่าตี๋เฟยเซิงมีชีวิตอยู่จริง ๆ เช่นนั้นเจ้าสำนักของพวกเราใช่… เซี่ยงอี๋กับตี๋เฟยเซิงจะเหมือนกันได้หรือ หากว่าเขายังมีชีวิตอยู่ มีเหตุผลอะไรที่ไม่กลับมา
การคาดเดาที่ไม่มีประโยชน์ เป็นการทำร้ายคนที่สุด คำพูดนี้ต่อไปห้ามพูดถึงอีก หวานเหมี่ยน จื่อจิน พวกเราควรกลับกันได้แล้ว ได้ พวกเราไปกัน นี่กลางวันแสก ๆ มาฝันกลางวันอยู่ที่นี่หรือ อย่าหาข้าไม่เตือนเจ้านะ กล้าหมายปองสาวงามอันดับหนึ่งแห่งยุทธภพ เฉียวหวานเหมี่ยน เจ้าจะต้องถามดาบ ที่อยู่ในมือนั่นของเซียวจื่อจิน เจ้าก็อย่าเดาสุ่มสี่สุ่มห้าอีกเลย ยิ่งอย่าพูดตลกด้วย ข้าก็แค่สงสัย พวกเขาไม่เข้าสำนักไป่ชวน เหตุใดก็มาที่เมืองอวี้เฉิงด้วย พวกเขาสองคนท่องพเนจรมาถึงนี่ ถึงอย่างไรก็เป็นคนเก่าคนแก่ของสำนักซื่อกู้ ได้ยินจอมมารตี๋เฟยเซิงปรากฏตัว ไม่มีทางไม่สนใจหรอก ฟางเสี่ยวเป่า ไล่ตามมาเร็วเพียงนี้ จะต้องเป็นหลีเอ๋อร์ที่เผยพิรุธ สหาย ช่วยข้าขวางไว้หน่อย ของกินประเดี๋ยวให้เจ้า น่าแปลก ทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่ยังได้ยินเสียงอยู่เลย ท่านคือ… ข้าน้อยหลี่เหลียนฮวา หลี่เหลียนฮวา [เหอเสี่ยวเฟิ่ง สำนักเทียนจี] เจ้าของหอดอกบัวในคำร่ำลือก็คือท่านหรือ ท่านก็คือหมอเทวดาที่ฝีมือไม่ธรรมดา ที่สามารถช่วยเหลือคนตาย ให้ฟื้นคืนชีพได้คนนั้นหรือ หมอเทวดา ข้าเวียนหัวจัง ข้าเวียนหัวมาก ท่านรีบช่วยข้าดูหน่อย แม่นาง หมอเทวดาหลี่ ถึงแม้จะไม่ได้รูปงามไร้ใครเทียม เหมือนอย่างที่คิด แต่บุคลิกอิรสะถือตัว ยิ่งทำให้คนหวั่นไหว
ข้าชื่นชมคนที่มีความสามารถ อย่างไม่มีใครเทียบมาโดยตลอด ว่าแต่ ท่านยังไม่ได้ช่วยข้าตรวจโรคเลย แม่นาง ข้าเห็นใบหน้าของเจ้าแดงฝาด เสียงดังกังวาน ถือว่าสบายดี สบายดีก็ดีแล้ว น่าจะเป็นเพราะข้าวิ่งไล่ตาม หลานชายตัวดี วิ่งรีบร้อนเกินไป ก็เลยทำให้เวียนหัว หมอเทวดาหลี่ ท่านเห็นเขาหรือไม่ จริงสิ ลืมแนะนำไปเลย ข้าน่ะ เป็นน้องสาวของเหอเสี่ยวฮุ่ยเจ้าสำนักเทียนจี เหอเสี่ยวเฟิ่ง หลายชายนั่นของข้า แซ่ฟาง ชื่อตัวปิ้ง ชื่อเล่นเสี่ยวเป่า อายุน้อยกว่าข้าไม่กี่ปี นิสัยดื้อสุด ๆ งานแต่งพระราชทานบอกไม่แต่งก็ไม่แต่ง ยังกล้าหนีออกจากบ้านอีก ทำให้ข้าที่เป็นน้าคนนี้ต้องคอยเป็นกังวล ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง นี่แม่นางเหอ เมื่อครู่จอมยุทธ์ฟางจากลากับข้า บอกว่าจะไปเปิดหูเปิดตาทางเหนือ แม่นางเหอ เจ้าไล่ตามไปตอนนี้น่าจะยังทันนะ หมอเทวดา นี่คือหงส์ส่งสัญญาณที่ข้าใช้โดยเฉพาะ หากท่านต้องการเจอข้า ก็สามารถจุดสัญญาณนี้ให้ข้าหาท่านเจอได้ แล้วเจอกันนะหมอเทวดา [บุพกาลหมื่นภพ] ยินดีกับการกลับมาของท่านประมุข ยินดีกับการกลับมาของท่านประมุข [บุพกาลหมื่นภพ] ยินดีกับการกลับมาของท่านประมุข ลุกขึ้นเถอะ เป็นสถานที่ปักหลักใหม่เลย จอมมาร สิบปีก่อนมีท่านนั่งบัญชาการ พรรคจินยวนข้าฉายาจ้าวแห่งยุทธจักร มีอำนาจทุกอย่าง แต่ว่าตั้งแต่ที่ท่านปลีกวิเวกอย่างสันโดษ พรรคต่ำทรามพวกนั้นกลับฉวยโอกาสปิดล้อมโจมตี ทำให้พวกข้าต้องละทิ้งฐานที่มั่นหลักเดิม
โชคดีที่ธิดาเทพฉลาดหลักแหลม นำพาพวกข้าหาเจอดินแดนล้ำค่า และสร้างฐานที่มั่นหลักขึ้นมาใหม่ เพื่อรอจอมมารกลับมา ข้าน้อยไฉนเลยจะกล้าคิดเป็นผลงานของตัวเอง การดูแลในสิบปีที่ผ่านมา ล้วนเพื่อรอจอมมารกลับมา กุมอำนาจพรรคจินยวนอีกครั้ง ในที่สุดวันนี้ความฝันก็เป็นจริง โชคดีเป็นอย่างยิ่ง ข้าน้อยติงอวิ่นทูตเฟิงเหลย ขอมอบแผนที่ฐานที่มั่นหลักอันใหม่ ของพรรคจินยวน ข้าน้อยว่านเริ่นซานทูตซิงเยว่ ขอมอบบันทึกรายชื่อของพรรคจินยวน เชิญจอมมารโปรดดู ที่แท้ก็เป็นพวกเจ้าสองคน จอมมาร ข้าน้อยไม่ทราบว่าพวกเขาสองคน ทำความผิดอะไรหรือ ทำให้จอมมารไม่พอใจ สิบปีก่อนศึกทะเลบูรพา ใช้ระเบิดเพลิงวางกับดัก เพื่อล่อสำนักซื่อกู้เข้าไปติด เจ้ารู้เรื่องนี้หรือไม่ ข้าน้อยจะไม่รู้ได้อย่างไร ระเบิดเพลิงเหล่านั้น ไม่เพียงแต่ระเบิดสำนักซื่อกู้ ยังระเบิดคลังศาสตราวุธ ในฐานที่มั่นหลักของพรรคอีกด้วย คนบาดเจ็บล้มตายจำนวนนับไม่ถ้วน สองคนนี้รับผิดชอบศาสตราวุธของพรรคข้า เจ้าว่าสมควรฆ่าหรือมิสมควรฆ่า นั่นย่อมต้องสมควรฆ่าอยู่แล้ว ข้าน้อยบกพร่องในการตรวจสอบ ปล่อยให้พวกเขารอดชีวิตมาสิบกว่าปี ข้าปลีกวิเวกสิบปี มักจะนึกถึงเรื่องเก่า ๆ บางเรื่อง ที่ค่อนข้างแปลก ข้าเกลียดการหักหลังที่สุดในชีวิต หากสืบรู้ว่ามีคนทรยศข้า สองศพบนทำเนียบนี้ ก็คือจุดจบ จอมมารฆ่าได้ดี หากว่ามีคนไม่ซื่อสัตย์ต่อจอมมาร ข้าจะเป็นคนแรกที่ไม่ปล่อยเขา วันนี้เป็นวันดีวันกลับมาของจอมมาร สองคนนี้ถือเป็นการเพิ่มบรรยากาศ ให้กับจอมมารแล้วกัน จอมมาร นี่คือป้ายคำสั่งประมุขของพรรคจินยวน หลายปีมานี้ข้าดูแลปกป้องด้วยชีวิตมาโดยตลอด โดยไม่เคยทำหาย
วันนี้ขอมอบคืนให้กับจอมมาร ยินดีกับจอมมารกุมป้ายคำสั่งประมุขอีกครั้ง พรรคจินยวนจ้าวแห่งยุทธจักร อยู่ใกล้แค่เอื้อม จอมมาร ข้าน้อยยังมีเรื่องจะรายงานอีก ตอนที่ท่านปลีกวิเวกที่อยู่เมืองอวี้เฉิงนั้น อวี้หงจู๋นั่นสะเพร่าเลินเล่อ หากไม่ใช่ธิดาเทพปกป้อง คงมีคนนอกเข้ามาก่อกวนจอมมารตั้งนานแล้ว ตอนนี้อวี้หงจู๋นั่น ถูกสำนักไป่ชวนนำตัวไปแล้ว ข้าน้อยอยากขอให้จอมมารออกคำสั่ง ให้รีบส่งคนไปกำจัดอวี้หงจู๋นั่นเสีย จะได้ไม่ยืดเยื้อจนเกิดเหตุไม่คาดฝัน ข้าน้อยก็มีเรื่องรายงานด้วยเช่นกัน [เซวี่ยผอ พรรคจินยวน] เรื่องที่จอมมารหวนคืนต้องประกาศให้ใต้หล้ารู้ หนึ่ง เพื่อให้ธรรมะหวาดผวา สอง ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเดิมหวนกลับคืนมา น่าเบื่อ จอมมาร ข้าน้อยยังให้คน จัดเตรียมบันทึกหมื่นชื่อเล่มใหม่ ลำดับยุทธภพใหม่ทั้งหมดล้วนอยู่ในนี้ เชิญจอมมารโปรดดู ข้าน้อยยังมีข่าวดีอีกข่าวหนึ่ง พูด ยาวิเศษที่สามารถทำให้วรยุทธ์พัฒนาขึ้น ที่จอมมารตามหาตลอดมาเมื่อสิบปีก่อน ข้าน้อยสืบหาเจอเบาะแสแล้ว อยู่นี่เจ้าค่ะ ทำได้ดีมาก ทำได้ดีมาก นี่ล้วนเป็นสิ่งที่ข้าน้อยควรทำ จอมมารยังมีเรื่องอันใดที่จะรับสั่งอีกเจ้าคะ สิบปีมานี้เจ้าดูแลพรรคจินยวนได้ดีมาก ตั้งแต่วันนี้ไป เรื่องในพรรคก็ให้ธิดาเทพเป็นคนจัดการดูแล ขอบคุณจอมมาร มีเจ้าอยู่ ข้าวางใจ [ข้าน้อยจะต้องช่วยจอมมาร ให้ได้เป็นจ้าวแห่งยุทธจักร] [ปกครองใต้หล้าแน่นอน] จอมมาร ข้ารอท่านมาสิบปี ในที่สุดก็ไม่ได้รอเสียเปล่า จอมมาร เมื่อครู่ที่อยู่บนทำเนียบเจ้าก็มาแล้ว เหตุใดถึงเพิ่งปรากฏตัวตอนนี้ อู๋เหยียนมิกล้ารบกวน
พิธีขึ้นครองตำแหน่งอีกครั้ง ของท่านประมุขขอรับ อย่าพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้เลย ข้าสนใจอะไรนั้น เจ้ากับซานหวัง สิบปีก่อนก็รู้แล้ว จอมมารจิตใจมุ่งมั่นเพียงเป็นเลิศการต่อสู้ สิ่งอื่นใดไม่อยู่ในสายตาจอมมาร เจ้าคือองครักษ์คนสนิทของข้า กับเหยียนตี้ราชาขาว มังกรเขียวสี่สัตว์เทวะ ซานหวังพญายมล่าชีวิต ที่อยู่ในพรรคใต้บัญชาข้า พวกเขาสามคนตอนนี้อยู่แห่งหนใด เจ้าช่วยข้าสืบให้ชัดเจน พวกเจ้าสี่คนร่วมเป็นร่วมตายกับข้า ร่วมสร้างพรรคจินยวนด้วยกัน ไม่ว่าอย่างไร ก็จะให้คนอื่นกุมตัวไว้ไม่ได้ ข้าน้อยน้อมรับคำสั่ง จอมมารอยู่บนทำเนียบได้ใช้พลัง สังหารว่านเริ่นซานกับเหอติงอวิ่น ตามความเห็นของข้าน้อย ฝีมือของจอมมาร ได้ฟื้นคืนหกส่วนของเมื่อสิบปีที่แล้ว หกส่วน เห็นทีเขาทิ้งความยุ่งยาก ไว้ให้ข้าไม่น้อยจริง ๆ คู่ควรให้จอมมารระลึกถึง ก็มีเพียงแต่เขาแล้ว ศึกบนทะเลของข้ากับเขาเมื่อสิบปีก่อน ชนะเขาครึ่งกระบวนท่า เขากลับตายเสียแล้ว บนโลกนี้ไม่มีคู่ต่อสู้อีกแล้ว บันทึกหมื่นชื่อที่ธิดาเทพมอบให้จอมมาร มีฝีมือหน้าใหม่ไม่น้อย คนแรก นักบวชอรหันต์ตงอิ๋ง คนที่สอง หยางอวิ๋นชุนมังกรฟ้าประทาน คนที่สาม มารโลหิตมารไร้ศีล สามคนนี้น่าจะมีความสามารถอยู่บ้าง หากจอมมารอยากจะฆ่าเวลา ข้าน้อยจะไปสืบที่อยู่ของพวกเขามา หลังจากหลี่เซี่ยงอี๋แล้ว บนโลกนี้ก็ไม่มีคู่ต่อสู้อีกแล้ว แผนที่ของกวนอิมหลั่งน้ำตา ถูกต้อง ยินดีด้วยจอมมาร กวนอิมหลั่งน้ำตานี้ เป็นยาวิเศษที่ราชาโอสถโพธิ สร้างมาทั้งชีวิตเมื่อร้อยปีก่อน ตอนนั้นมีเพียงสามเม็ด
เม็ดแรกเจี้ยนขวงได้ไป ช่วยบุตรชายคนโต ที่กำลังจะสิ้นลมภายในสามวันให้รอดชีวิต เม็ดที่สองนี้ถูกชิวอู๋หยากลืนเข้าไป พลังเพิ่มมหาศาล เป็นประมุขยุทธจักรสิบกว่าปี ตอนนี้บนผ้านี้ ก็คือเบาะแสของเม็ดที่สาม หากว่าจอมมารได้ยานี้มา พลังก็จะฟื้นคืนอย่างไม่ต้องพูดถึง ไม่แน่ ยังสามารถทะลวงชั้นที่เจ็ด ของไป๋หยางวายุระทม จนถึงชั้นที่แปดของขั้นสูงสุดก็ได้ กวนอิมหลั่งน้ำตาต้องได้มา เพียงแต่น่าเสียดาย พลังฟื้นคืน ข้าจะหาใครต่อสู้ให้สะใจได้เล่า เซวี่ยผอ จะต้องจับตาดูจอมมารให้ดี ถึงเวลานั้น เขาจะต้องไปตามหายาวิเศษนั่น อย่างแทบรอไม่ไหวแน่ เจ้าค่ะ จอมมารเอ๋ยจอมมาร ต่อไปข้างกายอาเฉียว จะมีเพียงแต่ท่าน ข้างกายท่าน ก็จะต้องมีเพียงแต่ข้า [จากกันครานั้น] [เคยบอกโยมว่าปี้ฉาแก้ยาก] [อยู่ได้แค่สิบปี] [ตอนนี้] [เหลือเวลาอีกเพียงปีเดียวเท่านั้น] [ปมในใจโยมแก้ได้หรือยัง] [สู้กลับไปเจอสหายเก่าในสำนักซื่อกู้อีกครั้ง] [ช่วยกันตามหาวิธีรักษาชีวิตด้วยกัน] [นักบวชไม่พูดปด] [โยมหลี่อายุยังน้อย] [เหตุใดต้องเสียเปรียบให้พญายมด้วยเล่า] [ตี๋เฟยเซิง] [เจ้าอยู่ที่ใดกันแน่] ข้าว่าเจ้านี่นะ ข้าหลบน้าของข้า พอหันหลังไปคนก็หายไร้เงาไปแล้ว โชคดีที่ข้าฉลาด รู้ว่าเจ้าเผ่นกลับมาแล้ว เมื่อครู่เจ้าเผาอะไร ไม่สำคัญ ไม่สำคัญ คงไม่ได้เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าหรอกนะ มีเรื่องอะไรเจ้าก็บอกกับข้า ข้าจะคุ้มกันเจ้าเอง เจ้าหนีการแต่งงาน หนีออกจากบ้าน
ถูกตัดการเงิน อาหาร ที่อยู่ และหนีอย่างกระเซอะกระเซิง เกรงว่าแม้แต่สาวใช้ข้างกายเจ้า ก็ล้วนถูกจับกลับไปหมดแล้วกระมัง คนที่ไร้ซึ่งบ้านให้กลับ หรือว่า อยากจะอาศัยอยู่ที่หอดอกบัวข้าตลอดไป ข้า… จะพูดเช่นนี้ไม่ได้นะ ต่างเป็นการช่วยเหลือซึ่งกันและกันนี่ อย่างน้อยก็เคยร่วมเป็นร่วมตายด้วยกัน เป็นมิตรภาพอะไรกันแล้ว คนอยู่ในยุทธภพ ก็ต้องพึ่งพาสหาย ข้าไม่เข้าร่วมยุทธภพ และก็ไม่ผูกมิตรสหายด้วย เจ้า ข้าว่าคนเช่นเจ้านะ ภายนอกดูเป็นกันเอง และยังคุยง่าย ไม่มีการใส่อารมณ์ไม่ว่ากับใคร แต่ภายในใจนั้นเย็นชาสุดขีด ไม่ยอมเข้าใกล้ใคร เช่นนี้ไม่ดีหรอกนะ เจ้ามักจะตัวคนเดียว แม้แต่สหายที่ร่วมกินข้าว ดื่มสุราด้วยกันก็ไม่มี นี่น่าเบื่อเพียงไหน ได้บอกว่าให้เจ้าหรือ วันนี้ซานจารสชาติไม่เลว ใช้ได้ ๆ ครั้งหน้าเจ้าลองนำซานจานี้ไปตากแห้ง แล้วใส่น้ำตาลกรวดเปลือกส้ม จากนั้นเคี่ยวให้เข้ากัน จะต้องอร่อยกว่าแน่นอน ถือว่าเจ้ายังมีความรู้ แน่นอน ข้าอยู่ในเมืองหลวงขึ้นชื่อเรื่องการกิน ไม่ใช่ได้มาเปล่า ๆ หรอกนะ เป็นอย่างไร หอดอกบัวของเจ้า ขาดคู่หูอย่างข้า ที่กินก็เก่ง สู้ก็เก่ง ซ้ำยังรูปงามอีกใช่หรือไม่ ท่องยุทธจักรไปด้วยกันไม่ใช่เรื่องสนุกหรือไร หยุด เรื่องที่ไขคดีด้วยกัน ครั้งก่อนได้คุยกันอย่างเข้าใจแล้ว
ข้าล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ เจ้าอยากจะเข้าสำนักไป่ชวนนี้มากจริง ๆ เลยหรือ แน่นอน สำนักซื่อกู้ไม่อยู่แล้ว อาจารย์ข้าก็หายตัวไป แต่คำสัญญาที่ข้าเคยให้ไว้กับเขา มิอาจลืมได้ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้จอมมารตี๋เฟยเซิง ยังไม่ตาย ข้าจะต้องช่วยอาจารย์ข้าจัดการเขา การเป็นคนน่ะ จะมีชีวิตอยู่เพื่อความปรารถนา ของคนอื่นตลอดไม่ได้ หรือบางทีหลี่เซี่ยงอี๋คนนี้ ไม่เคยมีความคาดหวังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้กับเจ้า ข้าว่าเจ้านี่อะไรก็ดีหมด เสียก็แต่ชอบเย็นชาใส่คนอื่น ข้าพูดกับเจ้ามากมายเช่นนี้ เพราะเห็นเจ้าเป็นสหายจริง ๆ เจ้า… เหตุใดเจ้าถึง… ธูปกล่อมจิต นอนหลับดี ๆ เถอะ [หลี่เซี่ยงอี๋จำสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ] [และก็ไม่มีทางกลับไปแล้ว] [เป็นคนอย่าจริงจังมากเกินไป] [เจ้าบื้อ] รถเล่า หลี่เหลียนฮวา เจ้าทิ้งข้าไว้ข้างทางอีกแล้วหรือ