เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา (Love You Seven Times) | EP.2 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา] [ตอนที่ 2] [พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่หรือไม่] [ท่านเซียนชูคงไปผ่านด่านเคราะห์ กับเซียนน้อยคนหนึ่ง] [ไม่รู้ว่าเป็นเซียนน้อยจากตำหนักใดกัน] จึงได้มีวาสนาถึงเพียงนี้ ที่ได้ลงไปผ่านด่านเคราะห์กับท่านเซียนชูคง กลับมาแล้ว พวกเขากลับมาแล้ว เสี่ยวเสียงจื่อ ท่านผู้เฒ่า เสี่ยวเสียงจื่อ เหลาหลี่ เสี่ยวเสียงจื่อ ข้าเจ็บจะตายอยู่แล้ว ท่านเซียน ท่านเซียนกลับมาแล้ว คารวะท่านเซียน ท่านเซียน ขอท่านเซียนอย่าได้โกรธไป ขอท่านเซียนอย่าได้โกรธไป เจ้า ได้ นับตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าจะเป็นคู่เซียนผ่านด่านเคราะห์ของข้า หมายความว่าอย่างไรกัน ข้า ข้าไม่ได้ฟังผิดใช่หรือไม่ เรื่องราวนี่มันพลิกผันเกินไปแล้วกระมัง หอบุพเพนี้ จะได้สร้างผลงานครั้งใหญ่เสียแล้วสิ ได้สร้างวาสนาร่วมกับท่านเซียนชูคง เป็นโชควาสนา ที่ยากต่อการบำเพ็ญของสรรพสัตว์เชียวนะ ยินดีกับเทพธิดาเสียงอวิ๋นด้วย เสียงอวิ๋น… เสียงอวิ๋น… เสี่ยวเสียงจื่อ เสี่ยวเสียงจื่อ เสี่ยวเสียงจื่อ [หอบุพเพ] ท่านหมอ เป็นอย่างไรบ้าง มิเป็นอันใด หากรู้สึกว่าอ่อนล้า กินยาบำรุงฟื้นฟูดวงจิตสักหลายเม็ดก็ใช้ได้แล้ว ด้ายแดงแดงของข้าเอ๋ย ท่าทีจริงจังของท่านเมื่อครู่ทำเอาข้าตกอกตกใจหมด เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านหมอมาก ผู้เฒ่าจันทรา ข้าขอตัวก่อน
เดินทางปลอดภัย เสี่ยวเสียงจื่อ ข้าเป็นเสือตัวหนึ่ง วัน ๆ คาบของมาให้เขากิน เขายังไม่ยอมรับความปรารถนาดี จนข้าแทบจะหิวตายอยู่แล้ว ไม่เป็นไร กลับมาแล้วก็กินสักหลายมื้อ พอกินอิ่มแล้วก็ดีขึ้นแล้วละ บัดนี้สถานะของเจ้าไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เป็นคู่เซียนผ่านด่านเคราะห์ ที่เทพสงครามเลือกด้วยตนเอง นับแต่วันนี้ไป เจ้าจะต้องดูแลตัวเองให้ดี ท่านผู้เฒ่า ท่านหมอกำชับไว้แล้ว ว่าเจ้าต้องกินต้องดื่มให้ดี เดี๋ยวข้าไปเตรียมของอร่อย ๆ มาให้เจ้านะ ท่านผู้เฒ่า เรื่องที่สำนักจุติข้าได้ยินมาหมดแล้ว พี่รู้สึกยินดีแทนเจ้ายิ่งนัก เพียงแต่ไม่รู้ว่าเซียนน้อยผู้นั้น มีหน้าตางดงามอย่างไรกันแน่ ถึงกับทำให้เทพสงครามชูคง ที่จิตมนุษย์มิเคยไหวหวั่นมาตลอดสามหมื่นปี จึงได้ชื่นชมถึงเพียงนี้ ข้านึกสงสัยยิ่งนัก เซียนน้อยผู้นั้นหน้าตาเป็นเช่นไร ข้าเองมิเคยใส่ใจ และไม่สนใจ เพียงแต่คิดไม่ถึงว่า การได้ผ่านเคราะห์กรรมรักกับนาง กลับสามารถฟื้นฟูดวงจิตได้บางส่วน สามหมื่นปีมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเคราะห์อัสนี เคราะห์แช่แข็ง หรือว่าเคราะห์เป็นตาย ก็ไม่อาจช่วยให้เจ้าฟื้นฟูดวงจิตได้ เคราะห์กรรมรักนี้ ได้ผลจริงหรือ เท่าที่ดูตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น ข้ากับเซียนน้อยผู้นั้นยังมีวาสนารักอีกหกครา หากวิธีนี้สามารถช่วยข้าฟื้นฟูดวงจิตได้ ดั่งคำเทพพยากรณ์ ที่ว่าชางไห่จะฟื้นคืนชีพ วิกฤติหกพิภพอาจสามารถแก้ไขได้ หากเป็นเช่นนี้จริง เรื่องนี้ ถือเป็นโชคดีของหกพิภพจริง ๆ ข้ากับท่านเซียนชูคง
ยังต้องเผชิญเคราะห์กรรมรักอีกหกครั้งเชียวหรือ เมื่อครู่ท่านเซียนได้สั่งการไว้เช่นนี้ แล้วเรื่องนี้ไม่มีโอกาสเปลี่ยนคำสั่งใหม่เลยหรือ เสี่ยวเสียงจื่อ ท่านเซียนมีความกล้ามีปัญญา มีฐานันดรสูงศักดิ์ในพิภพสวรรค์ นี่เป็นเรื่องดีเชียวนะ เรื่องดี เรื่องดีหรือ ก็เรื่องดีสิ เรื่องดีบ้านท่านน่ะสิ ข้าเพิ่งมีอายุไดัสามพันปี เขาอายุตั้งห้าหมื่นปีแล้ว เราห่างกันตั้งสี่หมื่นเจ็ดพันปี นี่มันโคแก่กินหญ้าอ่อนชัด ๆ อีกอย่าง ผ่านการเผชิญเคราะห์กรรมครั้งนี้ ข้าก็เข้าใจคนอย่างชูคงนี่แล้วละ เขาต้องคิดการร้าย อยากจะจัดการสั่งสอนข้าเป็นแน่ คนเช่นเขาน่ะ เป็นพวกเย็นชาไร้หัวใจเป็นที่สุด ถึงอย่างไรข้าก็ไม่ไป พวกท่านใครอยากไปก็ไปเองเถิด เสี่ยวเสียงจื่อ ๆ เจ้าเองก็อย่าเพิ่งกังวลมากเกินไป ท่านเซียนรู้ว่าเจ้าขี้กลัว จึงได้มีคำสั่งมาโดยเฉพาะให้ข้า หลี่เทียนอ๋อง เป็นผู้เขียนบันทึกวาสนารักให้พวกเจ้าเอง ท่านน่ะหรือ เขียนบันทึกวาสนารักให้ข้า ใช่แล้ว ผู้เฒ่าจันทรา ท่านผู้เฒ่า ข้าคือเสี่ยวเสียงจื่อ เซียนน้อยที่ท่านรักมาก ๆ มาก ๆ ๆ ที่สุด เสี่ยวเสียงจื่อเชียวนะ หรือว่าท่านจะยอมทำตาปริบ ๆ มองดู คนที่รักท่าน กตัญญูต่อท่าน ฉลาดหลักแหลม น่ารักสดใสอย่างเสี่ยวเสียงจื่อ เป็นเนื้อเข้าปากเสือ กลายเป็นเนื้อปลาบนเขียงของคนอื่นน่ะหรือ อีกอย่าง
ที่เสี่ยวเสียงจื่อมีวันนี้ ก็ทำไปเพื่อหอบุพเพทั้งนั้นมิใช่หรือ เสี่ยวเสียงจื่อ เช่นนั้นเพื่อหอบุพเพแล้ว เจ้าก็ไปเผชิญ เคราะห์กรรมรักหกครั้งที่เหลือกับท่านเซียนเถิด ตาแก่นี่ นี่มิใช่ว่าข้าใจร้ายหรอกนะ แต่ระหว่างเจ้ากับท่านเซียนชูคง ยังมีด้ายวาสนาหกเส้น ที่ยังมิได้แก้ออกต่างหากเล่า [ตำหนักเผิงไหล] [ต่างก็พูดกันว่าสวรรค์เก้าชั้นนี้] [เผ่าเทพตี้ซิวนี้ เป็นเผ่าจักรพรรดิเดียวที่เหลืออยู่] [องค์ชายซิวหมิง] [หลายหมื่นปีมานี้] [แต่ไหนแต่ไรแม้เดินผ่านเหล่าบุปผางาม] ก็มิเคยให้กลีบใบได้แตะต้องตน เหตุใดวันนี้องค์ชาย จึงวาดรูปด้วยตนเองหรือ [ท่านเซียนบรรพกาล ซิวหมิง] ผู้คนต่างรู้ทั่วกัน ว่าหินหยกนี้ องค์ชายให้ความสำคัญกับมันเสียยิ่งกว่า ชีวิตของตนเอง วันนี้ข้า… องค์ชาย เรียบร้อยแล้ว ขอข้าดูหน่อยเถิด องค์ชาย นี่ท่านวาดมาตั้งครึ่งค่อนวันแล้ว แต่วาดข้าได้เพียงดวงตาคู่เดียวเองหรือ นั่นก็เป็นเพราะว่า มีเพียงดวงตาของเจ้าคู่นี้ที่เหมือนกับนาง นางหรือ ต้องนั่งอยู่ครึ่งค่อนวัน ลำบากเจ้าเสียแล้วละ หากว่างเมื่อใด ข้าค่อยไปดูดวงตาคู่นี้ของเจ้าอีก องค์ชาย [ก็ยังไม่มีปฏิกิริยาอยู่ดี] [สามหมื่นปีแล้ว] [ท่านไปอยู่ที่ใดกันแน่] องค์ชาย กราบทูลองค์ชาย ท่านเซียนชูคงกลายเป็นหมูป่า ร่วมเผชิญเคราะห์กรรมรักกับเทพธิดาน้อยคนหนึ่ง กลายเป็นหมูป่าหรือ ท่านเซียนชูคงต่างจากคนอื่นจริง ๆ เสียด้วย คิดไม่ถึง
ว่าแม้แต่การเผชิญเคราะห์กรรมรัก ก็ยังต่างจากคนอื่นถึงเพียงนี้ ข้าต้องไปดูเสียหน่อยแล้ว [หอบุพเพ] ทางนี้ [คราวนี้ต้องทำให้สะอาด] [มีหญ้าขึ้นอยู่ตรงนี้] [มันไม่น่าดูเอาเสียเลยใช่หรือไม่] หยุดให้หมดเลยนะ หลบไป ๆ องค์หญิงอิงสือ องค์หญิงอิงสือ องค์หญิงอิงสือ องค์หญิงอิงสืออย่าได้โกรธไปเลย ขอองค์หญิงอิงสืออย่าได้โกรธไปเลย อย่าได้โกรธ ๆ ๆ เสียงอวิ๋นเล่า ให้นางออกมาเสีย ไหนว่าผูกวาสนารักของชูคงให้ข้าแล้วมิใช่หรือ แล้วเหตุใดจึงเป็นนางที่ไปเสียเอง คิดว่าองค์หญิงแห่งตงไห่เช่นข้า รังแกกันได้ง่าย ๆ นักหรือ ออกมา ออกมา ข้าอยู่ที่นี่ ชดเชยความผิดให้ท่านแทนนางก็แล้วกัน ชดเชยความผิดนะ ชดเชยความผิด ทหารกุ้งทหารปู พ่ะย่ะค่ะ ทำลายหอบุพเพนี้ทิ้งเสีย เจ้าหญิง องค์หญิงอิงสือ องค์หญิงอิงสือ ดีนักนะ เสียงอวิ๋น ข้าว่าเจ้าคงอยากตายเสียเต็มทนใช่หรือไม่ องค์หญิง ท่านอย่าได้กังวลไป การผ่านด่านเคราะห์ของข้ากับท่านเซียนชูคง ก็เป็นเพียงการทำให้องค์หญิงเห็นเป็นตัวอย่าง องค์หญิงอิงสือที่ทั้งสูงศักดิ์และสง่าผ่าเผยของเรา แม้จะทำเพื่อท่านเซียนชูคง ก็ใช่ว่าจะยินดีไปเกิดเป็นสัตว์ ใช่หรือไม่เล่า ที่จริงข้าได้วางแผนไว้ให้องค์หญิงแต่แรกแล้ว ได้ ครั้งนี้ข้าจะเชื่อเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย หากมีอะไรที่ผิดพลาดไปอีก ข้าจะไม่ยอมให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นแน่นอน
ทหารกุ้งทหารปู ขอรับ พวกเราไปกัน พี่กุ้ง พี่ปู ทำให้ทุกคนตกใจนี่ถือว่าพวกเจ้าทำไม่ถูกแล้วนะ เดินทางดี ๆ ล่ะ ทุกคนเลิกดูได้แล้ว ไปทำงานกันเถิด ไปทำงานกัน ไปเถอะ ๆ ๆ เรื่องขององค์หญิงอิงสือ เจ้ามีวิธีจัดการได้จริงหรือ ทำได้เพียงเท่าที่ทำได้นั่นแหละเจ้าค่ะ ด้ายแดงแดงของข้าเอ๋ย เช่นนั้นก็แปลว่าเจ้า ไม่มั่นใจว่าจะจัดการได้เลยน่ะสิ [ยังจะมีองค์หญิงแห่งตงไห่มาอีก] หัวเราะพอแล้วหรือยัง ซิวหมิง เจ้าเป็นถึงประมุขแห่งพฤกษาเซียนของหกพิภพ ชักจะว่างเกินไปหรือเปล่า ในหกพิภพนี้มีใครไม่รู้บ้าง องค์ชายซิวหมิงแห่งเผ่าสวรรค์ ก็มีแต่เพียงตำแหน่ง ความเป็นจริงแล้วก็เป็นเพียงคนรวยว่างงาน ที่มีอาคมต่ำก็เท่านั้น ในเมื่อจัดการอะไรไม่ได้สักอย่าง แล้วข้าจะสนใจความคิดพวกนั้นไปไยกัน [หอบุพเพ] ไม่ใช่สิ ใครใช้ให้เจ้าใจกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนั้น ด้ายแดงแดงของข้าเอ๋ย ด้ายวาสนาเจ้าก็กล้าเอามาหรือ อาวุธเทพบรรพกาล นอกจากเผชิญเคราะห์กรรมรักแล้ว มีเพียงวิธีเดียวที่จะแก้ได้ อะไรหรือ วิธีอะไรกัน นั่นก็คือ พวกเจ้าคนใดคนหนึ่ง ดวงจิตดับสิ้น จิตสลายวิญญาณแตกซ่าน [บัดนี้เมื่อคิดดูแล้ว] [หากคิดอยากจะมีชีวิตรอด] [คงทำได้เพียงขอร้องท่านเซียนชูคงแล้วละ] ชูคง เซียนน้อยที่กลายเป็นเสือผู้นั้น เป็นเทพธิดาจากตำหนักใดกันแน่ ข้าจะต้องไปดูเสียหน่อย เพื่อช่วยเจ้าตรวจสอบอย่างไรเจ้า
เจ้า ตรวจสอบหรือ ทำไมกัน เจ้าไม่เชื่อข้าหรือ กังวลว่าข้า จะแย่งเทพธิดาผู้นี้ของเจ้าไปหรืออย่างไรกัน สิ่งนี้ย่อมเป็นไปมิได้อยู่แล้ว เพียงแต่เทพธิดาน้อยผู้นั้น มิเป็นการเป็นงานสักนิด ข้าเชื่อว่าแม้เจ้าจะเจอนางแล้ว ก็ไม่มีทางชอบนางได้เป็นแน่ ยิ่งไปกว่านั้น สามหมื่นปีมาแล้ว เจ้ายังเอาแต่คิดถึง แม่นางหินหยกผู้นั้นของเจ้ามิใช่หรือ เจ้ารู้ด้วยหรือ ข้ามิได้ตาบอดเสียหน่อย อีกทั้ง ข้าเองก็นึกแปลกใจจริง ๆ แปลกใจอันใดกัน สตรีเช่นใดกัน ที่ทำให้องค์ชายซิวหมิงของเรา จดจำไม่ลืมเลือนมาตลอดสามหมื่นปี จะว่าไปแล้ว เจ้าเคยเจอนางด้วยนะชูคง ข้าเคยเจอหรือ ใช่แล้ว เสียดายก็แต่ เจ้าสูญเสียความทรงจำในช่วงนั้นไป พูดเช่นนี้ แปลว่านางหายไปในช่วงศึกแดนสวรรค์ ถูกต้อง ชูคง สามหมื่นปีก่อนเคยเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ เจ้ามิเคยสงสัยมาก่อนจริง ๆ หรือ [เขาหมัวหลัว] ผู้คุมกฎ เป็นเพราะกลยุทธ์ การหลอกโจมตีของท่านแท้ ๆ จึงได้หัวใจศิลาหนี่ว์วานี้มาโดยง่าย พวกเขาอาจจะยังนึกดีใจกันไปเอง คิดว่าขับไล่พวกเราเผ่าเทพหมัวหลัวได้ รอให้ข้าใช้หัวใจศิลาหนี่ว์วานี้ คืนชีพให้แก่ดวงจิตมหาเทพ นั่นจะเป็นวันที่เผ่าสวรรค์ต้องพบกับหายนะ ท่านผู้คุมกฎเรืองปัญญานัก เสียดายจริง ๆ ที่หัวใจศิลาในตอนนี้เป็นเพียงของที่ไร้ชีวิต มีเพียงการที่ได้สัมผัสกับความรัก จึงจะทำให้มันเคลื่อนไหวขึ้นมาได้จริง
กลายเป็นหัวใจที่ดิ้นได้จริง ๆ จงโยนลงไปในโลกมนุษย์เถิด คอยจับตาดูทิศทางของมันไว้ [หอเหวินรุ่ย] สวยเหลือเกิน ♫ไม่เคืองแค้น ไม่เสียใจ♫ ♫ความกล้าที่ทุ่มเทสุดกำลังนั้นมีค่ายิ่งนัก♫ ♫ใช้ใจสัมผัส♫ ♫กาลเวลาจะพิสูจน์ว่าเลือกได้ถูกหรือไม่♫ ♫ลืมเลือนว่าข้าเป็นใคร♫ ♫มิได้สนใจถึงเพียงนั้น♫ ♫ขอเพียงได้ติดตามเจ้าอยู่เบื้องหลัง♫ ♫อย่าได้หัวเราะที่ข้าลุ่มหลง♫ [เอาอีกแล้ว] ♫ข้ายินดีที่จะอยู่เคียงข้างเอง♫ [เหตุใดจึงมักปรากฏภาพเหล่านี้อยู่บ่อยครั้ง] ♫ความวุ่นวายของโลกมิเกี่ยวข้องกับข้า♫ ♫ใจของข้ามีความกล้าไว้เพื่อเจ้าเท่านั้น♫ ♫รับศึกแห่งโชคชะตาที่เวียนวน♫ ♫ไม่เหลือไว้ซึ่งความเสียดาย♫ ♫ข้าจะไม่ยอมปล่อยมือ♫ ท่านคือองค์ชายแห่งเผ่าตี้ซิวหรือ ♫และจะไม่หันหลังกลับ♫ ♫เพื่อเจ้าแล้ว ต่อให้ข้า♫ ถูกต้องแล้ว ♫ต้องผิดซ้ำซาก♫ วันหน้า ท่านก็พำนักอยู่ที่ตำหนักจักรพรรดิหมัวหลัวนี้ อย่างสบายใจเถิด ♫คำสัญญาที่ข้าเคยให้ไว้♫ คิดเสียว่าที่นี่เป็นบ้านของท่านเอง ♫บุกน้ำลุยไฟ♫ ♫จวบจนสุดขอบโลก♫ ♫แม้หนทางลำบากเพียงใดก็จะเดินไปด้วยกัน♫ [ใช่ท่านหรือไม่] [ใช่ท่านจริง ๆ หรือไม่] ♫มีเจ้าอยู่เคียงข้างข้า ต้องเจ็บปวดก็ไม่เป็นไร♫ ♫ข้ามผ่านทะเลแห่งกาลเวลา♫ ♫สรรพสิ่งในโลกจะเก็บรักไว้♫ ♫ข้าจะไม่ยอมปล่อยมือ♫ ♫และจะไม่หันหลังกลับ♫ ♫เพื่อเจ้าแล้ว ต่อให้ข้า♫ ♫ต้องผิดซ้ำซาก♫ ♫คำสัญญาที่ข้าเคยให้ไว้♫ ♫บุกน้ำลุยไฟ♫ ♫จวบจนสุดขอบโลก♫ ♫แม้หนทางลำบากเพียงใดก็จะเดินไปด้วยกัน♫
♫มีเจ้าอยู่เคียงข้างข้า ต้องเจ็บปวดก็ไม่เป็นไร♫ ♫ข้ามผ่านทะเลแห่งกาลเวลา♫ ♫สรรพสิ่งในโลกจะเก็บรักไว้♫ ♫เพียงเพื่อเจ้า♫ ท่านเซียน [ตำหนักเซียวอวิ๋น] นี่เป็นโรคเก่าของชูคง เจ้าไม่ต้องกังวลไป โรคเก่าหรือ ใช่ นับแต่ศึกแดนสวรรค์มา… ไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้ว นั่งเถิด เจ้าก็คือ เทพธิดาที่ผูกวาสนารักเจ็ดชาติภพ กับชูคงสินะ ข้าได้ยินคำเล่าลือมานาน วันนี้ ในที่สุดก็ได้เจอ คิดไม่ถึงว่าพิภพสวรรค์ใหญ่ถึงเพียงนี้ สองสามพันปีที่ผ่านมาจึงไม่เคยได้พบเจ้า ข้าทำงานอยู่ที่หอบุพเพมาตลอด มิได้ข้องเกี่ยวกับเซียนในตำแหน่งอื่น ๆ อีกหน่อยก็มาหาข้าที่ตำหนักเผิงไหลบ่อย ๆ ได้ คบหาสหายเซียนให้มากขึ้น จะเป็นประโยชน์กับตัวเจ้าด้วย ท่านคือองค์ชายซิวหมิงแห่งเผ่าเทพตี้ซิวหรือ เป็นข้าเอง เจ้ายินดี ที่จะเผชิญเคราะห์กรรมรัก กับชูคงจริงหรือ ดื่มชาสิ ซิวหมิง คารวะท่านเซียน ข้าถูกชะตากับเทพธิดาเสียงอวิ๋นผู้นี้ หากเจ้ามิได้พอใจในตัวนาง มิสู้ว่าปล่อยนางไป ละเว้นเคราะห์กรรมรักที่เหลืออยู่เหล่านี้ไปเสีย ดีหรือไม่ เจ้ามาที่ตำหนักเซียวอวิ๋นทำไมกัน ข้า… ข้ามา… ขอร้องท่านเซียน ผู้เป็นใหญ่ย่อมใจกว้าง ขอท่านได้โปรดปล่อยข้าไปเถิด ปล่อยเจ้าไปหรือ แน่นอนว่าย่อมได้ ส่วนหอบุพเพ… ท่านเซียน นี่ท่านกำลังข่มขู่ข้าอยู่หรือ
ระยะนี้เซียนในตำหนักสวรรค์ ที่ไร้ประโยชน์มีมากยิ่งนัก ส่วนหอบุพเพ รอให้ข้าเผชิญเคราะห์กรรมรักกลับมาแล้ว ค่อยตัดสินใจอีกที ทำไมกัน ยังมีอะไรที่ต้องการพูดกับข้าหรือ ไม่มีเจ้าค่ะ ขอท่านเซียนวางใจ ข้าจะทำตามคำสั่ง ไม่ยอมให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นแม้แต่น้อย ข้า ขอไปเตรียมตัวก่อนเจ้าค่ะ [สามหมื่นปีก่อนเกิดอะไรขึ้นกันแน่] [เหตุใดข้าจึงจดจำไม่ได้แม้แต่น้อย] [สำนักจุติ] หลี่เทียนอ๋อง ยินดีกับเทพธิดาเสียงอวิ๋นด้วย ไม่ต้องเกรงใจ ๆ มีหน้ามีตาจะตายไป แต่ว่านะเสียงอวิ๋น สองวันก่อนข้าได้ยินเด็กสาวผู้หนึ่งเอ่ยนินทา บอกว่าเจ้าไม่คู่ควร กับท่านเซียนชูคงเลยแม้แต่นิด เล่นเอาข้าโกรธนางสุด ๆ ต้องรอให้พวกนางมาพูดด้วยหรือว่าไม่คู่ควรน่ะ เสียงอวิ๋น เจ้าเองก็อย่ามองโลกในแง่ร้ายจนเกินไป เจ้าเองก็ไม่คิดดูเสียหน่อย ว่าคนที่เขียนบันทึกวาสนารักนี้ คือพี่น้องสุดประเสริฐของเจ้าเชียวนะ เหลาหลี่ ข้ารู้อยู่แล้วว่าข้ายังมีเจ้าอยู่ ต้องให้พี่น้องของเจ้าเหลือร่างครบสมบูรณ์นะ วางใจเถิดเสียงอวิ๋น เราต่างก็เป็นพี่น้องกัน ข้าเข้าใจ ท่านเซียนมาแล้ว ท่านเซียน ท่านเซียน ท่านเซียน ขอท่านเซียนวางใจ ข้าได้เตรียมการแทนท่านเรียบร้อยแล้ว รับรองว่าท่านต้องพอใจ ท่านดูสารบัญนี้ของข้าสิ “ตำนานสนมเดียวดายแห่งวังหลังมากภยันตราย” “บันทึกจอมใจจอมยุทธ์แห่งยุทธภพ” แล้วยังมีอันนี้ “วาสนารักพบพานใต้ลมสารทหยาดน้ำค้าง” ไม่ทราบว่าท่านเซียนชอบแนวใดหรือขอรับ [เจ้าหลี่เทียนอ๋องนี่] [เมื่อครู่ยังเรียกกันเป็นพี่เป็นน้อง] [ไม่ทันไรก็เห็นคนอื่นดีกว่าเสียแล้ว]
[แล้วที่พูดมานี่มันคืออะไรกันน่ะ] หลี่เทียนอ๋อง ขอรับ ข้าได้ยินมาว่า เจ้าสนิทสนมกับเทพธิดาเสียงอวิ๋นเป็นการส่วนตัว ขอท่านเซียนวางใจ ข้าแยกออกชัดเจน เสียงอวิ๋นนั้นแม้จะเป็นเหมือนน้องสาวแท้ ๆ ข้าก็ไม่มีทางแอบลำเอียงเป็นการส่วนตัวแน่นอน ท่านเซียน นิยายพวกนี้ของข้าไม่เลวเลยนะ ท่านเซียน ไม่พิจารณาหน่อยหรือ เหลาหลี่ ท่านนี่นะ… เก็บสีหน้าสุดโหดนั่นของเจ้าไปเสีย ท่านผู้เฒ่า ยามอายุยังน้อย ผ่านไปทุกสามวันห้าวัน หน้าของเสี่ยวหลีจื่อ ก็ถูกเจ้าข่วนจนเป็นรอยไปหมด ตอนนี้โต ๆ กันแล้ว จะทำเช่นนี้ไม่ได้แล้วละ แต่เหลาหลี่นั่นก็ช่างไร้ความเป็นคนเกินไปแล้ว ไปพูดถึงเขาเช่นนั้นได้อย่างไรกัน เขาไม่ใช่คนแม้แต่นิดด้วยซ้ำ พอแล้วละ เลิกโมโหได้แล้ว นี่คืออะไรน่ะ ครั้งนี้ต้องผ่านด่านเคราะห์ ด้วยการเกิดเป็นมนุษย์ ตามกฎสวรรค์แล้วต้องดื่มน้ำจากแม่น้ำลืมเลือน สิ่งนี้ เป็นยาครอบจักรวาลที่ข้าแอบขโมยมา… ที่แอบยืมมาจากเทพดาราจุติ มีสรรพคุณในการแก้ฤทธิ์น้ำจากแม่น้ำลืมเลือน ยานี้มีชื่อว่า น้ำผึ้งวั่งชวน น้ำจากแม่น้ำลืมเลือนหนึ่งแก้ว ใช้เพียงสองหยดก็เพียงพอ ให้ข้าจัดการเถอะ ท่านผู้เฒ่า ข้ากะแล้วว่าท่านคือคนที่ดีกับข้าที่สุด นับตั้งแต่สามพันปีก่อน ที่ข้าชุบชีวิตเจ้าขึ้นมา ก็ไม่เคยมีเวลาใดที่เจ้าจะอยู่ห่างจากข้า ยาวนานถึงเพียงนี้ หากว่า เจอเรื่องลำบาก ไม่อาจข้ามผ่านไปได้ ให้เจ้าไปที่ศาลผู้เฒ่าจันทราเพื่อเสี่ยงเซียมซี ข้าจะคอยปกป้องเจ้าอย่างสุดความสามารถ
ท่านผู้เฒ่า เสี่ยวเสียงจื่อไม่อยากจากท่านไปเลย ข้าเองก็ไม่อยากให้เจ้าไป เด็กบื้อเอ๋ย เพราะว่ายอมละทิ้งได้นี้แล มีละทิ้งจึงได้รับมิใช่หรือ ใกล้ถึงฤกษ์มงคลแล้ว ไปเถิด ได้เวลาฤกษ์มงคลแล้ว พิธีจุติสู่โลกมนุษย์ เริ่มแล้ว ณ บัดนี้ ดีมาก ท่านเซียนชูคง ท่านยินดีที่จะลงไปจุติที่โลกมนุษย์ กับเทพธิดาเสียงอวิ๋นหรือไม่ ท่านเซียนชูคงใช้สายตาอันแหลมคมของเขาบอกว่า เขายินดี เข้าใจ… เข้าใจ… ยินดี… ยินดี… เช่นนั้นแล้ว เทพธิดาเสียงอวิ๋น เจ้ายินดีที่จะอยู่กับท่านเซียนชูคง เสียงอวิ๋นยินดีเสียจน ไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไรดีแล้ว นี่ นี่เจ้า เข้าใจ… เข้าใจ… ข้าขอประกาศ นับตั้งแต่บัดนี้ ทั้งสองผูกสมัครรักใคร่ เป็นคู่เซียนผ่านด่านเคราะห์ ดี ส่งมอบ น้ำจากแม่น้ำลืมเลือน [เติมน้ำผึ้งวั่งชวนเสีย] ช้าก่อน ชูคง ลงไปโลกมนุษย์ครั้งนี้ ข้าจะตามพวกเจ้าไปด้วย ดีหรือไม่ อะไรนะ เซียนเสียงอวิ๋น เจ้าจะว่าอะไรไหม ถ้าข้าจะลงไปโลกมนุษย์ เพื่อผ่านด่านเคราะห์ด้วยได้ไหม ได้สิ ได้ใช่ไหม ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกเราก็ชนแก้วกันหน่อย ชนแก้ว
หยุดก่อความวุ่นวายได้แล้ว เช่นนั้น ข้า เช่นนั้น ดื่มก่อนแล้วกันนะ เช่นนั้นข้าโดดก่อนเลยแล้วกันนะ มาอีกแล้ว [ข้ารอวันนี้] [มาสามหมื่นปีแล้ว] ทุกท่าน ข้าขอลา เจ้าหญิง น้ำลืมเลือนมาแล้ว ท่านมั่นใจ ว่าจะใช้วิธีนี้หรือ แน่นอน ที่เสียงอวิ๋นพูดก็มีเหตุผล ในวันนี้ ท่านเทพฮ่าวเซวียนตัดสินใจแล้ว เกี่ยวกับวาสนารักของนางกับท่านเซียน แต่ถ้าเจ้าหญิงลงไปที่โลกมนุษย์ด้วย แก้ด้ายวาสนารักของข้ากับท่านเซียนชูคง โลกมนุษย์ แต่ถ้าเกิดเสียงอวิ๋นอยู่ในโลกมนุษย์ แล้วดีกับท่านเซียนชูคงได้ล่ะ เจ้าคิดว่าท่านเซียนจะตาบอดเหมือนพวกเจ้าหรือ ใช่ องค์หญิงอยู่กับเซียนน้อยหอบุพเพ ก็เหมือนดอกสุ่ยเซียนอยู่กับต้นหอม ท่านเซียนยังจะเลือกนางหรือ เช่นนั้นก็ไม่มีทาง ไม่มีทาง ไม่มีทาง ๆ ไปเตรียมตัวเถอะ ลานเฉินซิงปลูกวาสนารักเจ็ดชาติภพ หลี่เทียนอ๋องเขียนแผ่นบันทึกเอาไว้ เอาไว้จะเอามาให้ทุกคนได้ดู ร่วมกันหมดเลยหรือ ได้ยินไหม มาดูกันหมดหรือ มาดู มาดู ลูกไม้ของเหลาหลี่มีเยอะเสียจริง ใช่ ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว แน่นอนอยู่แล้ว เมื่อกี้ มีเงาคนใช่ไหม ตาฝาดหรือเปล่า หลี่เทียนอ๋อง ข้าไม่ใช่หลี่เทียนอ๋อง เขาเป็นถึงเทพดาราจุติ [ถึงแม้เหลาหลี่จะพึ่งไม่ได้] [แต่ภารกิจเคราะห์กรรมรักครั้งนี้]
[ก็ได้เริ่มต้นแล้ว] [ซ่งฉินเหวินเก่งทั้งบุ๋นทั้งบู๊] [หว่านเหนียงเองก็อ่อนโยนเรียบร้อย] [ตัวข้าผู้นี้ก็นับว่า] [ได้เติบโตมาอย่างประคบประหงม] [พวกเขารักถนอมข้าอย่างที่สุด] [ไม่เพียงมอบหยกสืบชะตาให้ข้า] [เรื่องซักเสื้อ พับผ้าห่ม กวาดพื้น ทำอาหาร] [ก็ไม่ต้องถึงมือข้าเลย] [ขนาดเล่นกระดานลื่น] [เหล่าซ่งยังรอปกป้อง] [อย่างระมัดระวังอยู่ข้างล่าง] [การใช้ชีวิตน่ะไม่ต้องอิสระจนเกินไป] ซนจริง ๆ เสียงอวิ๋น มานั่งนี่สิ รีบนั่ง [ฮูหยินจวนตระกูลซ่ง หว่านจวิน] เหนื่อยหรือไม่ ไม่เหนื่อยเจ้าค่ะ เช็ดเหงื่อให้เจ้านะ เดี๋ยวพ่อรินน้ำให้นะ กินอะไรหน่อย ขอบพระคุณท่านแม่ มา ดื่มน้ำหน่อย ขอบคุณนะ เหล่าซ่ง [ผู้บัญชาการกองทหารรักษาพระองค์ ซ่งฉินเหวิน] ไม่มีมารยาทเลย เรียกท่านพ่อสิ เหล่าซ่ง เรียกท่านพ่อ เหล่าซ่ง ๆ ไม่มีมารยาท เรียกท่านพ่อสิ ต้องโทษแม่เจ้าที่ปกป้องเจ้าตลอด เหล่าซ่ง เลี้ยงจนเสียนิสัยแล้ว อย่าให้ข้าจับได้นะ ท่านแม่ ช่วยข้าด้วย เรียกท่านพ่อสิ [จริงสิ] [จวนตระกูลลู่] [มีเรื่องดี ๆ ที่ลืมบอกทุกคนไป]
[เดือนก่อน] [เหล่าซ่งได้เลื่อนยศแล้วนะ] [ได้ดูแลทหารแสนนายในเมืองหลวง] [ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป] [ทุกคนต้องเรียกอย่างเคารพว่า] [ผู้บัญชาการซ่ง] เหล่าลู่ เหล่าลู่ข้ามาแล้ว มาแล้วหรือ [เพื่อนสนิทที่สุดของเหล่าซ่ง] [ลู่เหลียง] [แม่ทัพใหญ่พิทักษ์แผ่นดิน ลู่เหลียง] [นายพลรักษาการณ์ชายแดน] คารวะท่านลุงลู่เจ้าค่ะ [ทั้งสองปณิธานสอดคล้อง] [แทบจะใส่กางเกงตัวเดียวกันแล้ว] เอาของขวัญมาทำไมกัน ยังต้องเกรงใจอะไรกัน [ส่วนคนด้านหลัง คุณนายลู่] [แล้วก็…] [ท่านซ่งมาแล้ว] คารวะท่านป้าเจ้าค่ะ เสียงอวิ๋น [ฮูหยินจวนตระกูลลู่ เซี่ยเจิน] มาดูคู่หมั้นของเจ้าสิ คู่หมั้นหรือ [ผู้หนึ่งคือผู้บัญชาการกองทหารรักษาพระองค์] [ปกป้องรักษาเมืองหลวง] [ผู้หนึ่งคือจอมทัพชายแดน] [รักษาการณ์ชายแดน] [นอกเสียจากจักรพรรดิจะโง่] [จะให้พวกเขามาดองกันได้อย่างไร] เด็กคนนี้วันหน้า จะต้องเป็นแม่ทัพน่าเกรงขามแน่ [ว่าแล้ว แค่เปิดฉาก] [ก็ได้กลิ่นแปลก ๆ ทันที] [เหลาหลี่นะ เหลาหลี่] [ข้าแนะนำให้เจ้าเมตตา] ดังนั้น เขาชื่อลู่ชูคงหรือ ไม่ใช่ ๆ ลู่ฉางคง ลู่ ลู่ฉางคง ท่านลุงลู่เป็นคนตั้งนะ เสียงอวิ๋น เป็นอย่างไร
ชื่อนี้เพราะไหม เพราะ เพราะมากเลย ในอนาคต จะต้องเป็นจอมทัพอันดับหนึ่ง ของราชสำนักเราแน่ ๆ เจ้าค่ะ สมกับที่เป็นลูกสาวของท่านซ่งจริง ๆ ถึงจะพูดแบบเด็ก ๆ แต่ตาก็มีแววมาก คารวะท่านเซียนชูคง คารวะท่านเซียนชูคง ท่านได้ยินที่ข้าพูด ส่งเสียงออกมาครั้งหนึ่งหน่อยสิ ถ้าไม่ได้ยิน ให้ส่งเสียงสองครั้ง [ดูแล้ว คงจะดื่มน้ำลืมเลือนไปจริง ๆ ] [เทพสงครามห้าหมื่นปีอะไรเนี่ย] [มาตกอยู่ในมือของเสียงอวิ๋นเสียแล้ว] [ท่านเซียนชูคงอย่าโกรธนะ] ท่านเซียนชูคงอย่าโกรธเลย [ไม่ได้ ๆ] [จากนิสัยของท่านเซียนชูคง] [ถ้าเกิดรอเขากลับพิภพสวรรค์] [แล้วคิดออกว่าข้าแกล้งเขาตอนอยู่ที่โลกมนุษย์] ท่านเซียนชูคง เมื่อกี้ข้าแค่หยอกเล่นเฉย ๆ ไม่ได้กลั่นแกล้งนะ ท่านเซียนชูคงอย่าโกรธเลย ข้าขอโทษ ท่านเซียนชูคง ข้าสมควรตาย ข้าสมควรตายหมื่น ๆ ครั้ง [หลายปีต่อมา] ท่านซ่งนี่เก่งไม่เบาเลยนะ เจ้าเองก็มีพัฒนาการเหมือนกัน ท่านพี่เสียงอวิ๋น ท่านว่าข้าวาดสวยหรือไม่ [ซ่งเสียงอวิ๋น] แมวตัวนี้ น่ารักเหลือเกิน แต่ว่า ทำไมมีรอยที่หน้าผากด้วยล่ะ เวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน พริบตาเดียว
เด็กน้อยเติบโตถึงเพียงนี้แล้ว เห็นใบหน้ากล้าหาญของเขา ในอนาคต จะต้องเป็นนายพลแน่ ๆ ข้าไม่ได้หวังให้เขาโดดเด่นอะไรมาก ข้าหวังแค่ว่า เขาจะปลอดภัยและแข็งแรง จากนี้ เลือกแต่งงานกับหญิง ที่อ่อนโยนและมีคุณธรรม มีหลานตัวอ้วน [อ่อนโยนมีคุณธรรม] [อ่านออกเขียนได้] [ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้] [ท่านเซียนชูคง ขอโทษนะ] [ข้าเองก็ทำเพื่อความสุข ในชาติภพนี้ของเราสองคน] ลู่ฉางคง