เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา (Love You Seven Times) | EP.3 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา] [ตอนที่ 3] ข้าไม่ได้หวังให้เขาโดดเด่นอะไรมาก ข้าหวังแค่ว่า เขาจะปลอดภัยและแข็งแรง จากนี้ เลือกแต่งงานกับหญิงที่อ่านออกเขียนได้ อ่อนโยนและมีคุณธรรม มีหลานตัวอ้วนให้พวกเราก็พอ [อ่อนโยนมีคุณธรรม] [อ่านออกเขียนได้] [ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้] [ท่านเซียนชูคง ขอโทษนะเจ้าคะ] [ข้าทำเพื่อความสุขของเราทั้งสองคน] ลู่ฉางคง ท่านแม่ น่าเกลียดมากเลยขอรับ นี่มันอะไรกัน ท่านแม่ ทำอะไรกันหรือ ข้าทำเอง ข้าทำทั้งหมดเลยเจ้าค่ะ ท่านแม่ ท่านป้าลู่ ขอโทษจริง ๆ นะเจ้าคะ ข้าว่าลู่ไห่คงน่ะ กวนประสาทชะมัด เลยอดใจไม่ไหว บ้าไปแล้ว พี่สะใภ้ ท่านลู่ นี่… ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไรจริง ๆ จมูกหมูนี่ น่ารักจะตาย ช่วยข้ารักษาโรครักความสะอาดของเขาได้พอดีเลย ต้องขอบคุณเสียงอวิ๋นด้วยนะ โชคดีที่ได้เจ้า ท่านพี่เสียงอวิ๋น ท่านมั่นใจหรือว่าประทัดต้องจุดในห้องน่ะ ท่านพี่เสียงอวิ๋นเคยโกหกเจ้าที่ไหนกัน กล้าหน่อย จุดเลย ลู่ฉางคง เจ้าทำอะไรอีกเล่า เจ้า เจ้าทำอะไร
ข้าทำเอง ข้าทำทั้งหมดเลย มันไม่เกี่ยวกับลู่ฉางคงเลยสักนิด แม่หญิงแกร่ง กล้าหาญจริง ๆ รู้จักเรียนรู้เรื่องดินปืนตั้งแต่เล็ก นี่มันต้นแบบที่คงเอ๋อร์ ควรเรียนรู้ไว้ ไม่เลว ไม่เลวเลย ท่านพี่เสียงอวิ๋น จากนี้ไป คงเอ๋อร์ จะเรียนตามแบบท่านพี่เสียงอวิ๋น เดี๋ยวก่อน ต้องแบบนี้ กางออกมา ใช่ อีกครั้ง หยุด พลิกแบบนี้ ยกขึ้น ดึงกลับ แล้วแทง [ลู่ฉางคง] [จวนตระกูลลู่] มา เสียงอวิ๋น เติมให้พ่อหน่อย ท่านลู่ เหล่าซ่ง ดื่มน้อย ๆ หน่อย รินให้เต็มเลย วันนี้พ่อมีความสุข ท่านแม่ ข้าว่านะท่านลู่ ตอนนั้น พวกเราควบม้าออกรบ ตอนที่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย เด็กทั้งสองคนยังไม่เกิดเลย นั่นสิ พริบตาเดียว โตขนาดนี้แล้ว พวกเขาโตแล้ว พวกเราก็แก่แล้วละ จากนี้เรื่องรบรา ก็คงให้เป็นหน้าที่ของเด็ก ๆ แล้ว ให้พวกเขา ได้เรียนรู้บ้าง
มา ท่านซ่ง ข้าขอดื่มให้ท่านหนึ่งจอก ได้สิ คิดถึงตอนนั้น ข้าเองก็เคยควบม้าออกรบ ดังนั้น ดังนั้นผู้หญิงจะยอมผู้ชายไม่ได้ ข้าชอบ เสียงอวิ๋นที่มีนิสัยห้าวหาญ นี่ถึงจะสมเป็นสะใภ้ของจวนแม่ทัพ ที่ควรจะเป็นเลยละ ข้าไม่ได้เป็นแบบนั้น ท่านซ่ง ข้าอยากจะดื่มให้อีกสักแก้ว หลังจากจากกันครั้งนี้ พวกเราจะได้เจอกันอีก เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ท่านลู่ เช่นนั้นข้าก็ดื่มให้ท่านเหมือนกัน ขอให้ เดินทางโดยสวัสดิภาพ กลับมาพร้อมกับชัยชนะ ท่านซ่ง เราไม่ต้องพูดกันมากมาย มา มา ๆ ๆ พวกเรามาชนแก้วกัน อย่าให้มีแต่พวกท่านที่ดื่มสิ ก็ได้ ๆ มา ๆ ๆ ดื่มด้วยกันสักหน่อย ชน ถ้าชีวิตมีสุรา ก็ต้องมึนเมา เสียงอวิ๋น เจ้าเด็กนี่ ข้าหาเจ้าตั้งนาน มาทำบ้าอะไรอยู่ตรงนี้ ข้ากำลังดู ว่าจะมองเห็นซีเชียงได้จากตรงนี้ไหม รีบลงมา ลงมา เร็วเข้า ๆ เร็ว ระวังนะ นั่ง ข้าว่านะ เจ้าดื่มจนเบลอไปหมดแล้ว
ซีเชียงอยู่ในที่รกร้าง ห่างไกลเมืองหลวงเป็นอย่างมาก จะมองเห็นจากตรงนี้ได้อย่างไร นั่นสินะ เจ้าดื่มให้น้อยหน่อย ไม่ต้องดื่มแล้ว เสียงอวิ๋น ครั้งนี้ข้าต้องเดินทัพไปที่ชายแดน กับท่านพ่อ เช่นนั้น ก็ดีแล้วนี่ ตั้งแต่เล็ก เจ้าก็อยากต่อสู้ เพื่อปกป้องบ้านเมืองแล้ว ครั้งนี้ เป็นโอกาสที่ดี การไปครั้งนี้ ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ นี่เจ้ากลัวข้าจะไม่สบายใจหรือ ไม่มีเจ้ามาคอยกวน ข้าอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าจะมีความสุขขนาดไหน เสียงอวิ๋น จากนี้พวกเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว แต่ถ้าแหงนหน้ามองจันทร์ ดวงตาของเราสอง ก็จะได้มองกันนะ ถึงเวลา พวกเราก็จะได้อยู่ด้วยกัน เจ้า… เดี๋ยวถ้าข้ารบชนะเมื่อไหร่ จะมาสู่ขอเจ้า สู่ขอเจ้า สู่ขอเจ้า เอาละ ๆ ๆ พูดเบา ๆ หน่อยได้ไหม รีบลงมา พูดให้น้อยลงหน่อยได้ไหม ได้สิ ♫วัฏจักรมักเงียบงันเช่นนั้นเสมอ♫ ♫โชคชะตาล่องลอยอยู่ท่ามกลางความอลหม่าน♫ ดื่มเยอะขนาดนั้นทำไมกัน ♫ดึงดันโอบอุ้มความไร้เดียงสา♫ ♫เข้าไปไถ่ถามโลกหล้า♫ สู่ขอเสียงอวิ๋น ♫อดีตแตกสลายกลายเป็นฝุ่นควัน♫ [สองเดือนต่อมา] ♫คิดว่าเคยชินกับการพลัดพรากแล้ว♫ ♫ข้าหันมองให้แน่ใจว่าเป็นการพบกันอีกครั้ง♫ ♫เจ้ายังคงรอคอยอยู่♫ ♫จะทำอย่างไรได้เมื่ออดีต♫
♫ทิ้งร่องรอยแห่งโชคชะตาไว้♫ ♫จะทำอย่างไรได้เมื่อความทรงจำ♫ ♫ทำให้เรื่องในใจขยายใหญ่ขึ้น♫ ♫เจ็บปวดเพียงใด ไม่ไถ่ไม่ถาม♫ ♫มันคือการยอมรับโดยดุษณีของเจ้า♫ ♫จะทำอย่างไรได้♫ [สองปีต่อมา] ♫เมื่อแววตาเจ้ามันช่างทำร้ายคน♫ ♫จะทำอย่างไรได้♫ [ศาลผู้เฒ่าจันทรา] ♫เมื่อความรักความแค้นชัดแจ้งขึ้นในพริบตา♫ [วาสนาฟ้าลิขิต] ท่านผู้เฒ่า ♫ไถ่ถามชาติก่อนภพนี้♫ ครั้งนี้ข้าเจอเรื่องหนักแล้ว ♫ทุกถ้อยวจีมีแต่ความเจ็บปวดใจ♫ ใครจะไปคิดว่าลู่ฉางคง จะรบเร็วเสร็จขนาดนี้ ไหนบอกว่าจะไปรบห้าปี นี่เขารบแค่สองปีก็เสร็จแล้ว ข้าได้ใช้ชีวิตมีความสุขไม่เท่าไหร่เอง ทำไมเขาจะกลับมาแล้วล่ะ ท่านรีบไปสั่งสอนเหลาหลี่หน่อยเถอะ ให้ข้ามีความสุขอีกสักพักไม่ได้หรืออย่างไร ท่านผู้เฒ่า ท่านผู้เฒ่า ท่านเอาข้าไปเถอะ ท่านผู้เฒ่า ทำอะไรน่ะ ลงมา ลงมา ท่านผู้เฒ่า ๆ [ยันต์คุ้มภัย] ยันต์คุ้มภัย เจ้าไปศาลผู้เฒ่าจันทราใกล้ ๆ นี้ ขอเถอะ ข้า จะพยายามปกป้องเจ้า ท่านผู้เฒ่า ท่านบอกว่าจะช่วย สุดความสามารถเลยไม่ใช่หรือ นี่มันไม่พยายามเลยนี่ ท่านหลอกเด็กหรือ ก็ได้ รักษาชีวิตไว้ก่อน [ศาลผู้เฒ่าจันทรา] [องค์ชายสามแคว้นต้าเฉิน หลี่ซิวหมิง] [นี่คือ องค์ชายซิวหมิง]
[ท่านผู้เฒ่า นี่มันยันต์คุ้มภัยที่ไหนกัน] [นี่มันยันต์เร่งตายชัด ๆ] [ท่านเทพผู้ยิ่งใหญ่สองคนนี้] [ข้าแหย่ใครไม่ได้สักคน] [ข้าต้องรีบหลบเสียแล้ว] ยันต์คุ้มภัยของเจ้า [ยันต์คุ้มภัย] ขอบใจท่านมาก คุณหนู เหตุใดท่านจึงหนีออกมาดื่มเหล้าอีกแล้วเล่า เจ้าเรียกข้าว่าอะไรกัน [สาวใช้จวนตระกูลซ่ง ชุ่ยปี้] คุณชาย ท่านเลิกดื่มได้แล้ว หากนายท่านรู้เข้าจะดุท่านอีกนะ เจ้าไม่เข้าใจ ชีวิตจะเป็นสุขได้ต้องสำราญให้เต็มที่ อีกทั้ง ข้าเองก็เหลืออีกแค่ไม่กี่วัน ที่จะอยู่อย่างสบายใจได้ เอาละ เจ้าไม่ต้องสนใจข้าหรอก รีบกลับไปเถิด ปล่อยให้ข้าเมามายในฝัน ให้ข้ามอมเหล้าตัวข้าเองจนชาชิน คุณ… คุณชาย ต่ำ ๆ ๆ ตานี้ จะแทงต่ำหรือว่าสูง ตานี้ แทงสูงทั้งหมด แทงสูงหมดเลยหรือ สูงจริง ๆ ด้วย เจ้ามันพวกต้มตุ๋น [เจ้ามือ] ใช่ พวกต้มตุ๋น เป็นพวกต้มตุ๋นแน่ ๆ จอมปลอมทั้งนั้น ต้มตุ๋น แพ้ก็รับว่าแพ้สิ ทำไมกัน พอแพ้แล้ว ก็บอกว่าคนอื่นต้มตุ๋นหรอกหรือ ที่นี่เป็นร้านหลอกลวงเสียแล้วกระมัง เจ้าชนะมาทั้งบ่ายแล้ว
ยังจะบอกว่าไม่ได้โกงอีกหรือ จบมันไว้ ตามมันไป [โรงพนันเชียนจิน] หลบหน่อย หยุดนะ อย่าหนี หลบที หยุดนะ หยุด หลบไป อย่าหนี นักตุ้มตุ๋นเมื่อครู่หนีไปไหนแล้ว น่าจะหนีไปได้ไม่ไกลหรอก ไป ไปดูทางนั้นกัน ไป หากข้าบอกว่าข้ามิได้ตั้งใจ พวกเจ้าจะเชื่อหรือไม่ เจ้าคิดว่าพวกเราจะเชื่อหรือ นั่นสิ ระวังนะ รีบไปเถอะ ตามพวกมันไป รีบตามไป รีบตาม ไป ไปไหนแล้ว หายไปไหนแล้ว [ไปไหนแล้วน่ะ] [ออกมานะ] [หายไปไหนแล้ว] [อยู่ไหนน่ะ] [ไปดูทางนั้น] [ไป] คุณชาย แล้วนี่มันอะไรอีก… คนเราเจอกันได้ทุกที่จริง ๆ เสียด้วย โรงพนันของเรา เจ้าก็กล้าใช้กลโกงเสียได้ หนีต่อสิ ลุยเลย อย่าเพิ่งนะ ข้าเป็นคนที่มีองครักษ์คุ้มกัน ในที่สุดพวกเจ้าก็มาเสียที จะรออะไรอยู่เล่า สู้เลย ลุย จัดการพวกมัน เร็ว ไป ๆ ๆ
ไป ๆ ๆ ขอโทษด้วยนะ หยุดนะ คิดจะหนีใช่หรือไม่ มาเลย จัดการพวกมัน ก็บอกแล้วว่าจะทำร้ายพวกเจ้าเอาได้ [หัวใจศิลาหนี่ว์วา จื่อฮุย] ช่างเป็นปีศาจตัวใหญ่ที่เก่งจริง ๆ ท่านด่าใครว่าเป็นปีศาจน่ะ ที่แท้ท่านก็เป็นผู้หญิง คนเราอยู่ในยุทธภพ มันจำเป็นต้องทำน่ะ อย่าเพิ่งขัดจังหวะ ก็หมายความว่า เจ้าน่ะเป็น ปีศาจหินที่อยากเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา จึงได้สร้างข้อจำกัดให้กับตัวเอง หากว่าใช้อาคม ก็จะคืนร่างเดิมไปชั่วขณะหนึ่ง ตั้งแต่เด็กข้าก็อยู่ข้าง ๆ สถานศึกษา [ดูดซับแก่นพลังสุริยันจันทรา เรียนรู้หนังสือและบทกวีจนสิ้น] [เจ้าบื้อที่ข้าช่วยไว้ได้โดยบังเอิญผู้นี้] [มีชื่อว่าจื่อฮุย] [เป็นปีศาจหินที่กลายร่างมาจากหินวิเศษก้อนหนึ่ง] [น่าจะเพราะได้รับผลกระทบ] [จากพวกบัณฑิตคร่ำครึมากเกินไป] [เจ้านี่เลยอยากจะเรียนรู้ เพียงการเป็นมนุษย์ธรรมดา] [ใครจะคิดว่าสถานที่แรกที่เขา] [เลือกก้าวสู่โลกมนุษย์เป็นที่แรก] [จะเป็นหอจุ้ยชุนอันเลื่องชื่อเสียได้] [หอจุ้ยชุน] [ไม่รู้ควรบอกว่าเขาซื่อบื้อ] [หรือควรจะบอกว่าเขาฉลาดกันแน่] ไม่มีเงิน เจ้าก็กล้ามาในหอจุ้ยชุนของข้าหรือ ตีมันซะ ช่วยด้วย ช่วยด้วย จากหลักการการเป็นมนุษย์ของเราแล้ว เมื่อครู่ถือว่าข้าช่วยชีวิตเจ้าไว้ เป็นบุญคุณครั้งใหญ่ บุญคุณที่ช่วยชีวิต วันหน้า หากมีอะไรที่ทำไม่ได้ ก็ให้มาหาผู้มีพระคุณ ข้ารับรองว่าภายในเวลาสองสามวัน
เจ้าจะเหมือนกับมนุษย์ธรรมดาไม่ผิดเพี้ยน ดูซิว่าใครจะกล้าสงสัยเจ้าอีก ผู้มีพระคุณ ขอบคุณผู้มีพระคุณที่อบรมดูแล จริงสิ เพื่อตอบแทนผู้มีพระคุณ กระดิ่งนี้ข้าขอมอบให้ท่าน ขอเพียงสั่นกระดิ่งนี้ ก็จะเรียกให้จื่อฮุยปรากฏตัวขึ้นได้ ยังมีของขวัญวันแรกพบด้วยหรือ แบบนี้ข้าก็เกรงใจแย่ละสิ เจ้าวางใจเถอะ วันหน้า ผู้มีพระคุณจะคอยคุ้มครองเจ้าเป็นอย่างดี ได้เลย ผู้มีพระคุณ ข้าขอตัวก่อน เชิญ ผู้มีพระคุณ ยังมีเรื่องอันใดอีกหรือ ข้าก็แค่ลองดูน่ะ คิดไม่ถึงว่าจะใช้งานได้ดี เช่นนั้น คราวนี้ข้าไปแล้วจริง ๆ นะ ไปเถอะ [เขาหมัวหลัว] ผู้คุมกฎ เป็นอย่างไรบ้าง ทุกอย่างราบรื่น หัวใจศิลาหนี่ว์วาได้กลายร่างเป็นคน ไปยังโลกมนุษย์แล้ว [ประกาศ] [แม่ทัพน้อยลู่ฉางคงเข้าเฝ้า] [ตำหนักเฉียนคุน] [ฝ่าบาททรงพระกรุณา] [อนุญาตให้เข้าราชสำนักอย่างไม่ต้องรีบร้อน] [ไม่ต้องขานนามยามถวายบังคม] [และพกกระบี่เข้าตำหนักได้] [ตำหนักเฉียนคุน] ด้วยกองกำลังชั้นยอดหนึ่งพันนาย ขับไล่ทัพใหญ่ฝ่ายศัตรูกว่าสองหมื่นนายได้ สามารถวางแผนและคุมกองทัพได้ถึงเพียงนี้ แต่ยังเป็นเพียงหนุ่มอายุน้อยอยู่เลย นั่นสิ เจ้าเด็กนี่แม้อายุน้อยแต่เก่งกาจ วันหน้าจะต้องทำการใหญ่ได้แน่ [ฮ่องเต้แคว้นเฉิน หลี่เหยี่ยน] ใช่น่ะสิ กระหม่อม ลู่ฉางคง ถวายบังคมฝ่าบาท ขุนนางลู่
รีบลุกขึ้นเถิด ไม่เลวเลย ครั้งนี้เจ้าใช้แผนอันชาญฉลาด แก้ปัญหาทางตันในด่านถงได้ พลิกสถานการณ์จนได้รับชัยชนะ อยู่นอกเหนือกว่าที่พวกเขาทุกคนคาดหมายไว้ เก่งกาจยิ่งนัก สมแล้วที่เป็นทายาทตระกูลลู่ ลู่เหลียง เจ้านี่ช่างมีลูกชายที่ดีจริง ๆ ขอบพระทัยฝ่าบาท ขุนนางลู่ เจ้าพูดมาสิ ว่าอยากให้ข้า ให้รางวัลแก่เจ้าอย่างไรดี ตระกูลลู่ได้รับความเมตตาจากฝ่าบาทมาตลอดหลายปี การปกป้องคุ้มครองบ้านเมืองเป็นหน้าที่ของกระหม่อม หากฝ่าบาทยังพระราชทานรางวัลให้อีก กระหม่อมคงรู้สึกไม่ดีนัก ลุกขึ้นเถิด ขุนนางรักเอ๋ย มิจำเป็นต้องถ่อมตัวไป ผลงานที่เจ้าสร้างนั้นยิ่งใหญ่นัก มิต้องให้รางวัลหรือ หากว่าข้ามิให้รางวัลแก่เจ้า แล้วเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ออกไป คนทั้งใต้หล้าคงต่อว่าข้าเลือดเย็นยิ่งนัก [องค์ชายรองแคว้นเฉิน หลี่ซิวเหวิน] ไม่เป็นไรหรอก เจ้าอยากได้อะไร ก็พูดออกมา ข้าเป็นถึงผู้ปกครองแห่งแคว้นต้าเฉิน หรือเจ้ากลัวข้าจะทำให้เจ้าพอใจมิได้หรือ กระหม่อม เดิมกระหม่อมก็เป็นเพียงทหารกล้า ไร้ซึ่งความต้องการอื่น ท่านพ่ออายุมากแล้ว กระหม่อมขอเพียงได้กลับสู่จวนตระกูลลู่ อยู่เป็นเพื่อนท่านพ่อสักช่วงหนึ่ง ทดแทนบุญคุณ ได้ ข้าให้ตามที่เจ้าขอ ขอบพระทัยฝ่าบาท ลุกขึ้นเถิด [ตำหนักไท่อัน] ดูสองพ่อลูกตระกูลลู่นั่น [กรมสอบสวน นายกองเฝิง] เมื่อครู่ตอนอยู่ในท้องพระโรง ทำทีเป็นยิ่งใหญ่เหนือใคร ซ้ำยังปฏิเสธการรับพระราชทานรางวัล ใต้เท้าเฝิง ขอรับ
ไปหาคนมาสักสองสามคน สั่งสอนเจ้าหมอนั่นเสียหน่อย อย่างไรก็ต้องทำให้เขาเข้าใจ ว่าต้าเฉินแห่งนี้ เป็นแผ่นดินของใครกันแน่ กระหม่อมรับคำสั่ง องค์ชาย แม้ว่า บัดนี้อำนาจตระกูลลู่จะยิ่งใหญ่ มีตำแหน่งอยู่ในวังหลวงที่มิอาจสั่นไหวได้ แต่ทว่า ยิ่งอยู่สูงก็ยิ่งตกลงมาเจ็บ หากว่าด้วยเรื่องการใช้ลูกไม้เล่นงานคน องค์ชายรองผู้นี้ ก็นับว่ามีจิตใจและวิธีการที่โหดร้ายได้จริง ๆ องค์ชาย ท่านพ่อ ท่านฟังข้าอธิบายก่อน ที่ข้าไม่อยากรับพระราชทานรางวัล นั่นก็เป็นเพราะข้ารู้สึกว่าสิ่งนี้… กลับบ้านค่อยว่ากัน แม่ทัพน้อยลู่ ท่านนี้คือองค์ชายสามหนิงอ๋อง คารวะองค์ชายหนิงอ๋อง ระหว่างข้ากับเจ้า มิต้องมีพิธีรีตองอันใด ได้ยินว่าองค์ชายหนิงอ๋องร่างกายอ่อนแอ อากาศหนาวเย็นถึงเพียงนี้ องค์ชายมาหาข้า เชื่อว่าต้องมีธุระสำคัญเป็นแน่ แม่ทัพน้อยลู่ อายุน้อยมากสามารถ เป็นวาสนาของต้าเฉินแห่งข้านัก ปกติข้าพักอยู่ในวัง กลับได้ฟังคุณงามอันใหญ่ยิ่ง ของเจ้าบ่อย ๆ นึกชื่นชมนับถือยิ่งนัก นึกอยากหาโอกาสทำความรู้จักมาโดยตลอด หากไม่รังเกียจ ยินดีที่จะเป็นสหายของซิวหมิงหรือไม่ องค์ชายอยากเป็นสหายกระหม่อม ย่อมถือเป็นเกียรติยศแห่งตระกูลลู่ของเรา ข้าบอกแล้ว ว่าให้เห็นเป็นสหาย ยังจะมัวนอบน้อมไปไยกัน บัดนี้ ในนามของสหาย ข้ามีเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง อยากตักเตือนแม่ทัพน้อยลู่ เชิญองค์ชายกล่าวได้ วังหลวงเบื้องบน เมฆลมเปลี่ยนทิศ ไม้ใหญ่รับแรงลม
บัดนี้ตระกูลลู่มีอำนาจยิ่งใหญ่ ยากหลบเลี่ยงต่อการถูกอิจฉาริษยาได้ กองทัพตระกูลลู่มิได้อยู่ในเมืองหลวง ยามแม่ทัพน้อยออกจวนก็ไม่นิยมนำทหารติดตาม ระยะนี้ ที่ที่อยู่ไกลไร้ผู้คน ไปให้น้อยหน่อยจะดีกว่า องค์ชายหมายความว่า ในวังหลวง มีคนคิดจะลงมือกับตระกูลลู่หรือ เมืองหลวง มิต่างกับชายแดน ทำสิ่งใดขอให้ระวังไว้ก่อนเป็นดี กระหม่อมเข้าใจแล้ว วันหน้า ข้าอยู่ในวังหลวง ก็จะช่วยคอยฟังข่าวให้ตระกูลลู่ หากต้องการความช่วยเหลือจากข้า ข้าย่อมต้องช่วยอย่างสุดกำลังความสามารถ เช่นนั้น ข้าขอขอบคุณองค์ชาย ลมพัดแรงแล้ว องค์ชายรีบกลับไปพักผ่อนก่อนจะดีกว่า [ท่านพ่อยังไม่รู้ความเคยชินของข้าด้วยซ้ำ] [องค์ชายหนิงอ๋องเก็บตัวอยู่แต่ในวังมาเนิ่นนาน] [แล้วเขารู้ได้อย่างไรกัน] [ว่าข้ามิชอบพาทหารองครักษ์ออกไปข้างนอก] [จวนตระกูลซ่ง] คุณหนู คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู ท่านเลิกนอนได้แล้ว ไม่ต้องนอนแล้วเจ้าค่ะ เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว เรื่องอันใดกัน คุณหนู เดี๋ยวนะ ไม่จริงน่า เร็วขนาดนี้เชียว เขาฝากให้ลู่ฟ่างมาแจ้ง ว่าเรื่องที่กล่าวไว้ในจดหมายคราวก่อน หากว่าคุณหนูไม่ตอบ เขาจะถือว่าคุณหนูยอมรับ จดหมาย จดหมายอะไรกัน แล้วข้าตอบรับอะไรเขาไป คุณหนูลืมแล้วหรือ ตั้งแต่ที่คุณชายลู่ไปยังชายแดน ทุกสามวันก็จะเขียนจดหมายให้คุณหนูหนึ่งฉบับ ชุ่ยปี้ช่วยเก็บไว้ในลิ้นชักให้คุณหนูหมดแล้ว แต่คุณหนูไม่เคยเปิดอ่านเลยสักฉบับ เจ้าช่วยข้ารั้งเขาไว้ก่อนนะ เจ้าค่ะ ๆ ๆ
ไม่จริงน่า ลู่ฉางคงคนนี้นี่ ข้ารู้ว่าเจ้าขยัน แต่อย่างน้อยก็ควรลำดับเลขฉบับให้ด้วยสิ นี่… ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่าเป็นฉบับไหน คุณชายลู่ ท่านมาแล้วหรือ เสียงอวิ๋นเล่า ท่านมาหาคุณหนูของตระกูลเราหรือ อยู่ในห้องสินะ เหมือนว่า อยู่เจ้าค่ะ เดี๋ยวชุ่ยปี้ไปดูให้นะเจ้าคะ ไม่จำเป็น ข้า จะไปดูนางด้วยตัวเอง [บ่าวรับใช้จวนตระกูลลู่ ลู่ฟ่าง] ชุ่ยปี้ ช่วงนี้หูเจ้า ยังดีอยู่หรือไม่ ปกติดีย่ะ คุณชาย เสียงอวิ๋น ไปไหนแล้ว คุณชาย คุณชาย คุณหนู คุณชายลู่ จดหมายพวกนี้… คือ คุณหนูของเรา… ข้ารู้แล้วว่าคุณหนูของพวกเจ้าไปที่แห่งใด ยังไม่ลงมาอีก ระวัง ไม่พบกันเสียนาน นั่นสิ ไม่พบกันนานนัก จดหมายที่ข้าเขียนให้ เจ้านำติดตัวไว้ตลอดหรือ ไม่ใช่ ๆ ๆ อย่าเข้าใจผิดนะ ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด ข้าก็คิดถึงเจ้า ยามที่ข้าอยู่ชายแดน ก็คิดถึงเจ้ามาตลอด ทุกครั้งที่มองเห็นดอกไห่ถังบาน ก็รู้สึกคล้ายมีเจ้าอยู่ข้างกาย เจ้ายังจำได้หรือไม่ สมัยเรายังเด็ก ก็ชมดอกไม้ไฟ ด้วยกันอยู่ตรงนี้
ยามเหมันต์มาเยือน เราจับมือ ไถลน้ำแข็งด้วยกัน เจ้ายังมักจะดูแลข้าอย่างใส่ใจ ดูแลข้า ไม่มีขาดตกบกพร่อง [คำพูดนี้] [หรือว่าตั้งใจเหน็บแนมข้า] [ไม่นึกเลยว่าเจ้าเด็กนี่ เจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้] [คงไม่ได้ตั้งใจหาเรื่อง] [มาคิดบัญชีแค้นกับข้าหรอกนะ] นี่มันเรื่องตั้งแต่หนไหนกันแล้ว เจ้ายังจำไว้ทำไมกัน เรื่องพวกนี้ล้วนเป็นความทรงจำอันงดงามของเรา ข้าจำมั่นไม่เคยลืม เสียงอวิ๋น ข้ารู้ดี พวกเราแยกจากกันสองปี จึงเหินห่างกันไปบ้าง นี่เจ้า… คงไม่โทษข้ากระมัง ไม่เลย ๆ ๆ ปกป้องบ้านเมือง เข้าใจ ๆ ครั้งนี้ข้าไม่ไปไหนแล้ว ข้าคิดแล้ว ว่าข้าจะทำตัวให้ว่าง อยู่กับเจ้าให้มาก ไม่ค่อยดีกระมัง มีผลต่อการงานนะ คงคง วางใจได้ การงาน และเจ้า คราวนี้ข้าจะไม่ยอมให้รบกวนกันแล้ว เช่นนั้นคำถาม ที่ข้าเคยถามเจ้า เจ้าก็ยินดีใช่หรือไม่ ไม่ยินดี ข้าไม่ยินดีแน่นอน ไม่ยินดีหรือ เจ้าก็คิดว่าเรื่องของเรา ควรเร่งจัดการเหมือนกันใช่หรือไม่ ช่วงนี้ สมองข้าดูเหมือนจะใช้การไม่ค่อยได้ มิสู้เจ้าบอกข้ามาเถอะ อะไรคือยินดี อะไรคือไม่ยินดี ข้าเขียนในจดหมายไปหมดแล้วนะ ย่อมเป็น เรื่องเลื่อนเวลาแต่งงานออกไป
หากเจ้าไม่ยินดี อย่างเร็วที่สุด เดือนถัดไปก็แต่งได้เลย ยินดี ๆ หากข้ายินดีล่ะ ยินดีหรือ ก็ดีเช่นกัน แบบนี้ย่อมมีเวลาให้เตรียมการมากหน่อย ช้าสุดปลายปี เราก็จัดงานแต่งกันได้เลย [จวนตระกูลซ่ง] เรื่องของพวกเรา พวกผู้ใหญ่หารือหลายครั้งแล้ว พวกเขาต่างก็คิดว่าควรแต่งงานให้เร็วที่สุด แต่ข้าคิดว่า ควรถามความเห็นเจ้าก่อนสักหน่อย ข้า… ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะเข้าอกเข้าใจขนาดนี้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อีกสองวัน ข้าจะพาเจ้าไปซื้อของที่งานวัด ลู่ฉางคง งานแต่งของเรา เจ้าคิดอีกหน่อยดีหรือไม่ การคลุมถุงชนที่กำหนดแต่เด็กเช่นนี้ ไม่เคยเข้าท่าเลยนะ วางใจได้ พวกเราคิดว่าเข้าท่าก็พอ ข้าน่ะ [จวนตระกูลซ่ง] คุณชาย แม่นางซ่งผู้นี้ ดู ๆ แล้วก็ค่อนข้าง น่ารักใช่ไหมล่ะ ลืมแล้วหรือ ว่านางเป็นที่ชื่นชอบมาตั้งแต่เด็กแล้ว ขอรับ ไปกันเถอะ [จวนตระกูลซ่ง] องค์ชาย หลายวันก่อน คุณหนูที่พบในศาลผู้เฒ่าจันทรา ก็คือคุณหนูจวนตระกูลซ่ง นางหมั้นหมายกับลู่ฉางคงแล้วขอรับ กลับวังเถอะ ขอรับ ช้าสุดปลายปี เราก็จัดงานแต่งกันได้เลย [ไม่ได้] [ข้าต้องหาทางถอนหมั้นให้ได้] [จวนตระกูลลู่] คุณชาย
ชุดนี้ ชุดนี้ขอรับ ชุดนี้ ชุดนี้ ไม่เหมาะสม คุณชาย ท่านเดินไปเดินมาหลายรอบแล้วนะ ถ้ายังเลือกไม่ได้อีก ท่านดูสิ ฟ้าจะสว่างแล้วนะแบบนี้ ข้าเลือก ข้าจะเลือก ๆ ๆ เลือกชุดนี้แหละ เรียบแต่ไม่ขาดความประณีต ในความสุขุมมีความงามสง่า สายตาไม่เลว ข้าไม่ได้คิดมากขนาดนั้น ก็แค่คิดว่าชุดนี้มัน เปื้อนยาก พรุ่งนี้ข้า ไม่ได้จะไปทำงานแบกหามสักหน่อย ขอรับ คุณชาย ซื้อมาเท่าไรกันละเนี่ย เจ้าอย่าแตะนะ เป็นของที่ข้าตั้งใจคัดเลือกทั้งนั้น ไม่วางใจให้คนอื่นถือหรอกนะ ถ้าเจ้าถือไม่ไหว ก็คืนให้ข้าแล้วกัน ใครว่าข้าถือไม่ไหวกัน สุภาพบุรุษชายชาตรี ถือของแค่นี้น่ะเรื่องเล็กน้อย [ตุ๊กตาไม้งานประณีต] นายท่าน คุณชาย คุณชาย ลองดูสิขอรับ เถ้าแก่ ตุ๊กตาไม้ตัวเท่าไรหรือ สองอีแปะขอรับ คุณหนูซ่ง ยังจะซื้ออีกหรือขอรับ ยังไม่ทันถึงไหนเลยนะ ยังเหลืออีกตั้งครึ่งหนึ่งที่ต้องซื้อ ครึ่งหนึ่ง ชุ่ยปี้ [รายการของที่อยากซื้อ] อะไรกัน เหนื่อยแล้วหรือ แน่นอนอยู่แล้วสิ แน่นอนว่าไม่เหนื่อย คนเขาเป็นสตรี ซื้อของหน่อยจะเป็นไร
ขอรับ เสียงอวิ๋น อย่าเสียใจเลยนะ ซื้อให้เต็มที่ อยากได้อะไรหยิบมาให้หมด [ตุ๊กตาไม้งานประณีต] [ลองมาดู] [ปิ่นมุกคุณภาพดีนะเจ้าคะ] แต่ว่าฉางคง ทำไมดูเหมือนเจ้าจะถือไม่ไหวแล้วล่ะ ข้า… คุณชาย ยังไม่ทันแต่งเข้าบ้านเลยนะขอรับ เราเอาแต่ตามใจเช่นนี้ เงิน ใช้จนแทบไม่เหลือแล้วขอรับ [ยังดีที่ข้าปราดเปรื่องมากแผนการ] จื่อฮุย วันนี้ผู้มีพระคุณจะแสดงฝีมือ สอนกลยุทธ์ลูกโซ่ให้เจ้าเอง ขอรับ ผู้มีพระคุณ ข้าทราบแล้ว นี่คือแผนการทั้งหมด ที่ข้าคิดมาหลายคืน เจ้าอ่านให้ดี ทำความเข้าใจเสียนะ จื่อฮุย จำไว้ให้ดีนะ กลยุทธ์แรกสำคัญอย่างยิ่ง มีชื่อว่า ล้างผลาญอย่างเหมาะสม [กลยุทธ์ถอนหมั้นขั้นที่หนึ่ง ล้างผลาญอย่างเหมาะสม] ลู่ฉางคง มีบางเรื่อง ที่ต้องเอ่ยกับเจ้าให้ชัดแจ้ง แต่ไรมาข้าก็ใช้เงินมือเติบจนชิน ไม่อาจใช้ชีวิตอย่างอัตคัดได้หรอกนะ ข้า… [ใช้เงินฟุ่มเฟือยเช่นนี้] [ทรัพย์สินในบ้าน] [คงได้ถูกนางสาดหายหมด] [ตัวก่อหายนะชัด ๆ ] [เป็นอย่างไร] [รับไม่ไหวแล้วสิ] [ไม่ได้] [ข้าต้องไปคุยกับนางหน่อย] ลู่ฟ่าง [ตุ๊กตาไม้งานประณีต] คุณชาย คุณชาย ถือให้ดีนะ
คุณชาย คุณชาย เสียงอวิ๋น ข้าคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเจ้าคิดจะถึงอนาคตของเรา ไว้เรียบร้อยแล้ว รอให้เราแต่งงานกันแล้ว ทรัพย์สินทั้งหมดในบ้านข้า รวมถึงตัวข้า ก็จะเป็นของเจ้า คุณชาย เจ้าทึ่ม ทึ่มจริง ๆ