โลกของเธอเธอและเธอ (Her World) | EP.4 ( FULL EP) ซับไทย | iQIYI Thailand
[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย] [โลกของเธอเธอและเธอ] [ตอนที่ 4] ทุกครั้งที่คุณพูด อย่าเอาแต่ พูดอ้อมขนาดนั้นได้ไหม ฉันเปล่าซะหน่อย งั้นฉันต้องพูดยังไง เธอถึงจะคิดว่าฉันไม่อ้อมค้อม ให้ฉันทำเรื่องจริงจังหน่อยได้ไหม อย่าเห็นฉันเป็นตัวประกอบ ได้หรือไม่ได้ พูดมาสิ อันที่จริง ช่วงนี้ฉันมีเรื่องน่าปวดหัวเรื่องหนึ่ง เธอช่วยฉันหน่อยได้ไหม เธอพูดอะไรกับเชียนเชียนน่ะ เธอให้เขาไปทำอะไร มา เร็วเข้า ๆ ๆ ฉันก็แค่บอกให้เขา ไปพูดคุยกับหัวหน้าแต่ละท่าน ดูว่าช่วงนี้พวกเขา มีปัญหาอะไรที่บ้านหรือเปล่า ทำงานที่นี่มีความสุขไหม อันที่จริงประกาศลดเงินเดือนดื้อ ๆ แบบนี้ ก็ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไร ต้องไปเจรจาทีละคน ทำความเข้าใจความคิด ในการทำงานของพวกเขาทีละขั้นตอน ฉันแค่ให้เขาช่วยไปเป็นแนวหน้าให้ฉัน ฉันจะได้รู้ว่าควรคุยกับพวกเขายังไง สมองเธอมีปัญหาหรือเปล่า ฉัน… เธอไม่รู้เหรอว่าเขาพูดกับพวกเขาว่ายังไง หัวหน้าคะ ตอนนี้เธอคงสบายใจแล้วสินะ อะไรเหรอคะ เหล่าเซวียตกลงแล้ว กฎการปรับลดเงินเดือนจะมีผล กับหัวหน้าระดับกลางขึ้นไป พนักงานธรรมดาระดับกลางลงไป จะจ่ายเงินเดือนตามเดิม ไปก่อนนะคะ เซวีย… นั่ง ๆ ๆ
[ตอนที่ 4 ความลำบากของวัยกลางคน] ยัยเด็กเหลือขอคนนี้ช่างโกหกเก่งจริง ๆ ฉันอยากรู้ว่า เขาพูดอะไรกับคุณเหรอคะ เขาถามผมว่า สนใจข่าวซุบซิบของบริษัทนี่หรือเปล่า ถ้ามีพนักงานลาออกเพราะลดเงินเดือน แล้วกลับไปก่นด่าบนเน็ต และปล่อยความลับภายในบริษัทอีก เขาถามผมว่ามีความสามารถ ควบคุมความเห็นของประชาชนไหม ถ้ามี ค่าประชาสัมพันธ์นี้คือเท่าไร และเทียบกับการลดเงินเดือนนี่แล้ว อันไหนมากอันไหนน้อย อย่าว่าแต่คุณเลย ผมเองก็ไม่เคยคิดบัญชีนี่เลยจริง ๆ ใช่ค่ะ ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป ก็จะกระทบกับภาพลักษณ์ของบริษัทเหมือนกัน ทุกคนจะคิดว่า ที่เราเข้าตลาดหุ้นเพราะ จะรวบรวมตัวเลขในตารางรายงาน แต่ไม่ได้ทำเพื่อให้บริษัท พัฒนาต่อไปอย่างดีและแข็งแกร่ง คุณให้เขาทำงานของผมสินะ ไม่ใช่ค่ะ ๆ งั้นที่เขาพูดคืองานที่คุณ มอบหมายให้เขางั้นเหรอ ไม่ใช่เลยค่ะ ฉันแค่บอกให้เขา ไปคุยกับหัวหน้าแต่ละท่าน ดูว่าตอนนี้เขาเป็นยังไงกันบ้าง มีความคิดเห็นแบบไหน แบบนี้ฉันจะได้เจรจาทีละคน ใครจะไปรู้ว่าเขาจะมาคุยกับคุณเลย ทำงานเก่งเป็นเรื่องที่ดี ผมไม่อยากเลี้ยงคนเกียจคร้านไว้ที่นี่ แม้วิธีมันจะบุ่มบ่ามไปหน่อย แต่ดีร้ายก็ถือว่าเป็นแค่ฉากหน้า ก็หวังว่าจะเป็นแบบนี้นะคะ ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ จริงสิ คุณเอาอย่างเชียนเชียนเขาบ้างสิ วัน ๆ อย่าเอาแต่แต่งตัวไม่เป็นทางการแบบนี้ หลายวันก่อนคุณก็แต่งตัวออกจะสวยไม่ใช่เหรอ
ถึงจะชื่ออิงหนาน [*หมายถึงผู้ชายสง่างาม] แต่ถึงยังไงก็เป็นสาวสวย ไม่ได้มีเจตนาอื่นนะ เตือนกันด้วยมิตรภาพ มิตรภาพที่บริสุทธิ์ ทราบแล้วค่ะ [ทำไมพวกเธอยังไม่เชื่ออีกล่ะ] [จริง ๆ นะ] พวกเราไม่ได้เป็นแค่สุนัขที่ทำงานล่วงเวลา ไม่ช้าก็เร็วต้องถูกเลิกจ้าง – จริงเหรอ – นั่นน่ะสิ จริงสิ พวกเธอก็ยังไม่ยอมฟังฉันอีก ฉันเป็นหล่อแกของบริษัทนะ – พระเจ้า – ผอ.หลี่มาแล้ว ผอ.หลี่ ฉันพูดเรื่องตัดเงินเดือน เรียกร้องผลประกอบการตั้งแต่เมื่อไร นี่เป็นความคิดของฉันเหรอ งั้นเหรอ เมื่อกี้ที่ฉันถามเหล่าเซวีย อันที่จริงเขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ แต่เขาก็ไม่ได้บอกว่าใช่เหมือนกัน งั้นเธอก็ไปชี้แจง กับเหล่าเพื่อนร่วมงานเดี๋ยวนี้ จะให้ฉันไปชี้แจงอะไร ไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิ อยากไปคุณก็ไปเองสิ คุณนี่ก็แปลกนะ ฉันช่วยคุณตั้งขนาดนั้น ไม่ขอบคุณก็ช่าง แต่ยังทำเหมือนฉันเป็นคนเลวอีก ขอบคุณ ฉันต้องขอบคุณเธอด้วยนะ ตอนนี้ฉันกลายเป็นศัตรูร่วมชาติ ของคนทั้งบริษัทแล้ว ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่งั้นเหรอ เธอตั้งใจโจมตีฉันใช่ไหม เธอพูดมาสิ คุณคิดมากไปแล้ว ที่ทำเรื่องพวกนี้เป็นเพราะฉัน ชอบบริษัทนี้เท่านั้นแหละ อยากให้อนาคตของบริษัทนี้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป
เธอเพิ่งเข้ามาบริษัทกี่วันเอง ถือว่าอาบน้ำร้อนมาก่อนมันมีความหมายเหรอ [นี่หมายความว่าจะบีบให้เราลาออกไปเองเหรอ] [ยิ่งกระพือข่าวก็ยิ่งไม่เข้าท่า] [พูดกระทั่งว่าจะลดพนักงาน] [30% แล้ว] ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ไปได้ [บอกแล้วว่าให้เธอระวังเอาไว้มาก ๆ] นั่นเป็นปัญหาของฉันแล้วใช่ไหม ใช่ เป็นปัญหาของฉันเอง ฉันรู้จักเขาไม่ดีพอ ฉันจัดการไม่ได้ ฉันเป็นคนประเภทที่ดิลเบิร์ตพูด หัวหน้าที่ไร้ความสามารถ ฉันไม่ควรเลื่อนตำแหน่งหน้าที่ มาชั้นบริหารเลย ใช่ไหม [เธอหมายความว่าอะไร] [เกิดอะไรขึ้นเหรอ] [เขาสร้างข่าวลือ] [เธอเลยไม่อยากทำแล้วเหรอ] เปล่า [เธอนี่โง่ชะมัด] [คนโง่ก็มีวาสนาของคนโง่] [เธอไม่ไหว] [ก็ยังมีพวกเราไม่ใช่เหรอ] [ทุกคนรู้ว่าเธอเชื่อถือได้] [ก็ยอมช่วยเธออยู่แล้ว] [เป็นหัวหน้าได้ถึงขั้นนี้] [ก็เก่งแล้วละ] ของกั่วเอ๋อร์กับพี่ ขอบคุณนะ ๆ ของเทียนตี้กับของพี่ รู้ใจเกินไปแล้ว พวกเรานี่ก็ใช้ได้จริง ๆ นัดมาเจอกันเวลาทำงาน นับวันยิ่งกล้าขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ซะหน่อย นี่ก็สิ้นปีแล้วไม่ใช่เหรอ นัดออกมาเจอกันได้ก็มาเจอกันสิ ช่วงนี้เหล่าสวีของเธอเป็นยังไงบ้าง ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้สนใจ จริงสิ ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะบอกพวกพี่ ฉันเดินทางครั้งนี้ ฉันไปมีความสัมพันธ์กับคนหนึ่ง แล้วก็เจอ ดาราเข้า
ใครเหรอ คุณผู้ชายคะ ขนมของคุณค่ะ ไม่เลวนี่ หนุ่มหล่อของแท้ ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วยนะ มีความรักอีกแล้ว ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง ถึงยังไงได้ยินเธอพูดเรื่องพวกนั้น ฉันรู้สึกว่าตอนนี้ สมองของฉันมีฟองสีชมพูอยู่เต็มไปหมด นี่… ฮัลโหล [คุณทำอะไรอยู่น่ะ] ฉันคุย…คุยธุระอยู่ข้างนอกน่ะ [บังเอิญจัง] [ฉันเห็นคุณด้วย] ลาเต้ชาอูหลงห้าแก้ว เอากลับสองแก้ว อีกสามแก้วเลี้ยงพวกพี่ ๆ เธอไปพบลูกค้าไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่กับพี่อ้วนล่ะ ใช่ ฉันอยากจะพูดอยู่พอดี พี่อ้วนบอกว่า ลูกค้าทั้งสองคนเบี้ยวนัดพวกเรา เดี๋ยวถามเขาดูสิ พวกคุณคงเป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยกันใช่ไหม กำลังรวมตัวกันอยู่เหรอ คุณบอกฉันว่า ตอนบ่ายคุณนัดคุยเรื่องธุรกิจกับประธานโจว ของเฉินเฟิงกรุ๊ปอะไรนั่น ไม่ใช่เหรอ ถูกเบี้ยวนัดเหมือนกันเหรอ นี่ดูเหมือนไม่ใช่เลยนะ นี่… เขาเป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของฉัน คุณมองออกได้ยังไงเหรอคะ ฉันน่ะ ชอบดูโมเมนต์วีแชตของผอ.หลี่มากเลยค่ะ เขาเคยโพสต์รูปของพวกคุณลงโมเมนต์ คุณน่ารักขนาดนี้ ฉันมองแวบเดียวก็จำได้แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ รวมตัวก็รวมตัวสิ ทำไมต้องบอกว่าคุยธุรกิจกับประธานโจวด้วยล่ะ ใช่ว่าต้องบันทึกการเข้างานของคุณสักหน่อย บุคลิกของคุณพี่ท่านนี้นี่ ทำไมฉันจำไม่ได้เลยนะว่าเป็นใคร คนนี้… ประธานโจวแห่งเฉินเฟิงน่ะ เขาเป็นคนแนะนำให้ สาวน้อย
คุณจ้อกแจ้กจอแจอยู่ตั้งนานสองนาน ฉันยังไม่รู้เลยว่าคุณเป็นใคร ฉันน่ะ เป็นผู้ช่วยของผอ.หลี่ค่ะ ฉันชื่อเชียนเชียนค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักคุณนะคะ ขอโทษด้วยนะคะ มือของฉันน่ะ เคยผ่านพิธีมาก่อน เดี๋ยวต้องจับไพ่นกกระจอกให้ได้แบบสือซานเยา งั้นเราเพิ่มเพื่อนวีแชตกันไหมคะ นี่คุณกำลังติดต่อคู่ค้าต่อหน้าเจ้านายเหรอ ธุรกิจนี่ฉันทำเพื่อเขา ไม่ได้ทำเพื่อคุณสักหน่อย เธอว่าเหล่าเซวียควรปรับเปลี่ยน สไตล์ครอบครัวแล้วหรือเปล่า ไม่รู้ประสีประสาขนาดนี้เลยเหรอ เพราะเดี๋ยวฉัน ต้องไปเล่นไพ่ เลยไม่อยากอารมณ์เสีย ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น ดีลธุรกิจนี้คงหนีไปนานแล้ว คนหนุ่มสาว… คนหนุ่มสาวนี่ ค่อย ๆ สอนกันไป ค่อย ๆ สอนกันไป เธอกลับ…กลับไปเถอะ พี่อ้วน ยังไม่เสร็จอีกเหรอ มาแล้ว ๆ มาพูดจาประชดประชันคุณใช่ไหม เธอไปหาลูกค้าไม่ใช่เหรอ ทำไมมาอยู่นี่ได้ล่ะ ฉันตั้งใจไม่พาเขาไปพบลูกค้า ยังมาโกรธฉันอีกเหรอ กล้าแย่งหมดไม่สนว่าเป็นลูกค้าของใคร แย่ขึ้นมาแล้วจะโทษใคร เอาละ เธอกลับไปเถอะ ดื่มกาแฟด้วยนะ เมื่อกี้เธอว่าฉันมีพิรุธไหม ฉันกลัวเขาขนาดนี้ไปทำไมนะ ต้องขนาดนี้เลยเหรอ ก็แค่ผู้ช่วยคนหนึ่ง พี่จะกลัวอะไรขนาดนี้ เขาต้องมีเบื้องหลังอะไรสินะ ใครจะไปรู้ว่ามีเบื้องหลังอะไร เบื้องหลังของเหล่าเซวียน่ะสิ มีแผนเยอะ ก็แค่คนที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ
จะคิดลึกซึ้งแค่ไหนกันเชียว เธอสอนฉันหน่อยสิ เมื่อกี้เธอใจเย็นมาก เธอก็แค่ดีเกินไป จนใคร ๆ ก็รังแกเธอได้ [ตู้หยาง] [ตัดสาย] [รับสาย] อยู่ไหนน่ะ หัวหน้าเรียกหาเธอ [เรียกหาฉันทำไม] มีคนฟ้อง จำเป็นต้องเอาเรื่องใหญ่โตขนาดนี้เลยเหรอคะ ฉันอยู่บริษัทนี้ มาตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง ทำงานกับคุณอยู่ที่นี่มาสิบปีเต็ม ฉันเคยอยากได้ค่าล่วงเวลากับคุณตอนไหน ไม่เห็นบริษัทเป็นบ้านตั้งแต่ตอนไหน อยู่ที่บริษัทเยอะกว่าอยู่ที่บ้านซะอีก เพราะไม่กี่ประโยคนั่นที่ฉันพูดกับเขา [ประธานกรรมการ เซวียหมิงจวิน] คุณก็จะให้ฉันตรวจสอบตัวเอง ต่อหน้าคนทั้งบริษัทใช่ไหมคะ ไม่ใช่… เป็นถึงผู้บริหารระดับสูง ตอนที่บริษัทต้องการพุ่งเป้าไปที่ผลประกอบการ คุณไม่ทำตัวให้เป็นเยี่ยงอย่าง แม้แต่ผู้ช่วยยังทนดูไม่ไหว คุณยังมาหาเหตุผลอยู่อีก คุณรู้ไหมว่านี่ ส่งผลเลวร้ายกับบริษัทแค่ไหน ฉัน… ประธานเกา คุณมาตั้งแต่เมื่อไรครับเนี่ย ผมยังนึกว่าผมมาผิดห้องแล้วซะอีก ยังจะตำหนิต่ออีกไหม ถ้ายังตำหนิต่อพวกคุณตำหนิต่อไปเลย เดี๋ยวผมค่อยมาใหม่ ไม่ต้องครับ ๆ ๆ ลูกน้องเก่าคนนี้ ผมก็แค่ว่าไปตามเนื้อผ้า ท่านนี้คือประธานเกา ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ในอนาคตของบริษัทเรา ในอนาคตจะเข้าตลาดหุ้นได้ไหม ก็ขึ้นอยู่กับประธานเกาแล้ว สวัสดีค่ะประธานเกา คนนี้คือหลี่อิงหนาน นักศึกษาดีเด่นของมหาลัยเป่ยชิง พอเรียนจบก็เข้ามาที่บริษัทเลย เป็นกระดูกสันหลังสำคัญ
ที่หล่อเลี้ยงบริษัทเรามาตลอด ผมได้ยินมาว่าคนที่จบจากฮาร์วาร์ด ยังไปทำงานที่แผนกต้อนรับกันทั้งนั้น สิบกว่าปีที่แล้ว มหาลัยเป่ยชิงก็ใช่ได้ทีเดียว เชิญนั่งครับ ๆ ๆ เหล่าเซวีย [ประธานกรรมการ เซวียหมิงจวิน] จะใช้อารมณ์บริหารบริษัทไม่ได้ ยิ่งเป็นคนของตัวเอง ยิ่งต้องจัดการอย่างเข้มงวด ใช่ครับ ๆ ๆ ที่ผมโกรธก็โกรธตรงนี้แหละ ต่อไปครั้งหน้าถ้าคุณตวาดใส่ผมอีก ผมจะไม่เกรงใจอย่างนี้แล้วนะ ค่ะ ๆ ฉันบุ่มบ่ามไป ต้องขอโทษด้วยนะคะ [ประธานกรรมการ เซวียหมิงจวิน] ไม่ได้ แค่ขอโทษได้ที่ไหนกัน มา คุณมา มานี่หน่อย คุณเรียกฉันเหรอคะ คือว่าเรื่องโดดงาน เขายอมรับแล้ว จริงสิ แล้วก็ ยังไม่ได้ประเมินพนักงานดีเด่น ประจำปีนี้ใช่ไหม ยังค่ะ งั้นเธอจำเอาไว้ด้วย เขาไม่เข้าร่วมแล้ว บริษัทต้องมีกฎของบริษัท บทลงโทษและรางวัลต้องแยกแยะชัดเจน ใครให้ท้ายก็ไม่ได้ทั้งนั้น รวมถึงตัวผมด้วย ไปสิ รินน้ำ ๆ ๆ ♫ลืมคนที่ทำให้เสียใจไปซะเถอะ♫ ♫วันคืนของตัวเองไม่ย้อนคืน♫ ♫ประโยคไหนถึงจะเป็นบทสนทนา♫ ♫ของฉันกับตัวเอง♫ ♫ความจืดชืดคือความน่ากลัวอันอ่อนโยน♫ ♫ความเฉยเมยคือราคาหลังจากทะเลาะกัน♫
สวัสดีค่ะผอ.หลี่ ♫ท้ายที่สุดก็ปลุกคนที่แกล้งหลับไม่ได้♫ ♫ชีวิตคือบทเรียน แต่กลับลืมสัญชาตญาณ♫ ♫พวกเราที่ชินชาแต่กลับอยากมีอิสระ♫ ♫เขาเพียงแค่ผ่านมาในโลกของฉัน♫ ♫ฉันเคยคิดว่านี่คือจุดสิ้นสุด♫ ♫ภาษาที่ไร้เสียง♫ ♫บดขยี้บาดแผลของฉันให้ฉีกขาด และทำให้หายสนิท♫ ♫ความเพ้อฝัน ดับสลาย♫ ♫ฉันต้องการเวลาให้ตัวเองสักเล็กน้อย♫ ♫จากนั้นค่อยมุ่งไปยังโลกใบใหม่♫ ♫ช่วงเวลาที่หันกลับไป♫ ♫บอกลาเธอในอดีตดี ๆ♫ ♫ทุกอย่างปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเวลา♫ [ตู้หยาง] [ตัดสาย] [รับสาย] ฮัลโหล อยู่ไหนน่ะ หัวหน้าเรียกหาเธอ เรียกหาฉันทำไม คุยความในใจเหรอ เขาว่าฉันขนาดนั้นแล้ว ยังอยากจะคุยความในใจอะไรอีก งั้นเอาแบบนี้ดีไหม เราก็ไม่ต้องอยู่ตรงที่เขาเหยียดหยามเธอ โอเคไหม ไปที่ฉัน ได้ไหม ไม่ได้ ตอนนี้ทั้งชั้น 41 ฉันก็หายใจไม่ออกแล้ว ฉันอึดอัด งั้นเธอบอกมา เธอบอกมาสิว่าจะไปไหน [เธอบอกมาสิว่าจะไปไหน] ร้านกาแฟชั้นล่างของบริษัท จะมาก็มา ได้ ๆ ๆ เอาแบบนี้ ๆ ฉันจะไปถามหัวหน้าเดี๋ยวนี้ โอเคไหม เธอให้เวลาฉันหน่อย [หัวหน้าตกลงแล้ว] อีกสิบนาทีเจอกันที่ร้านกาแฟ ไม่ เธอไปบอกเขา
อีกครึ่งชั่วโมง คุณทำงานมากับผมมาตั้งหลายปีขนาดนี้ ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณดี ทำให้คุณรู้สึกไม่ยุติธรรมแล้ว เชียนเชียนเป็นคนของประธานเกา เรื่องนี้คุณคงไม่รู้ใช่ไหม ไม่ทราบค่ะ ประธานเกาไม่ให้ผมพูด ในบริษัทมีแค่ผมกับตู้หยางที่รู้ คุณก็อย่าไปพูดกับคนอื่นล่ะ พูดตามตรงนะ ในบริษัทเราคนที่ผมเชื่อใจที่สุดก็คือคุณ คนที่หวังพึ่งพามากที่สุดก็คือคุณ เรื่องนี้คุณน่าจะรู้ดีอยู่แก่ใจ เมื่อกี้ที่โมโหใส่คุณ ก็แค่ทำให้ประธานเกาดูเท่านั้น เชียนเชียนพูดอะไรกับเขา ผมจะไม่รู้เหรอ ทำไมผมต้องส่งเขาไปเป็นลูกน้องของคุณ อันที่จริงตำแหน่งที่ประธานเกาเขา มาขอกับผม คือ ผอ. ไม่ใช่ผู้ช่วย คุณว่านักศึกษาที่เพิ่งเรียนจบได้ไม่ถึงสองปี มาถึงก็เป็นผอ. แล้ว ไม่น่าตลกเหรอ คุณเองก็อย่าไปใส่ใจเชียนเชียนนี่นักเลย ไม่ว่าจะพูดจาเสียดสี หรือกลั่นแกล้งทำให้คุณลำบาก คุณก็ทำเป็นว่าเขา เป็นหูเป็นตาที่ประธานเกาส่งมาแล้วกัน คุณก็ทำเป็นว่าเขาเป็นแมลงหวี่แมลงวัน ไม่ต้องไปสนใจเขา ควรทำอะไรก็ทำไป ขอเพียงมีผมอยู่ เขาก็ไม่กล้าแตะต้องคุณหรอก แล้วรางวัลพนักงานดีเด่นที่คุณพูดถึงนั่นล่ะคะ ตัดสิทธิ์จริง ๆ หรือแค่พูดไปอย่างนั้น พูดออกไปแล้ว ผมก็เรียกกลับคืนมาไม่ได้ เอาแบบนี้ ผมจะชดเชยให้คุณในส่วนอื่น อย่าเชื่อ ชดเชยกลับมาไม่ได้ ช่วงนี้ผลประกอบการของบริษัทก็ไม่ค่อยดีนัก ผมเองก็ไม่มีความมั่นใจ ที่จะไปทุบหน้าอกแล้วบอกทุกคนว่า ถ้าเข้าตลาดหุ้นไม่ได้ ก็เพราะเราทำตัวเอง แต่จะว่าไปแล้ว
หากผลประกอบการดี เรายังต้องเข้าตลาดหุ้นอะไรอีก ใช่ไหม ที่ผลประกอบการไม่ดีจะโทษใครได้ล่ะ ทั้งสองเขตจีนตะวันออกจีนภาคกลาง พี่ใหญ่ก็ยืนยันจะจ้างบริษัทภายนอกมาทำให้ได้ สุดท้ายก็ถูกบริษัทภายนอกตุ๋นจนเปื่อย พอนึกถึงแล้วฉันก็โกรธ แน่นอนว่า นี่เป็นความผิดพลาดในการตัดสินใจ ผมมีส่วนต้องรับผิดชอบ ประธานเกามีความเป็นมายังไงเหรอคะ เก่งกาจมาก ๆ บริษัทหลายสิบแห่งเข้าตลาดหุ้นเพราะผ่านมือเขา เราร่วมมือกับเขา อัตราความสำเร็จก็มีสูงมาก งั้นก็ดีค่ะ จริงสิ หุ้นไอพีโอนั่นคุณรีบซื้อเข้าละ รอประธานเกาเข้ามาเป็นคณะกรรมการ ผมพูดอยู่คนเดียวอาจไม่เป็นผล ซื้อเองเหรอ ก็ใช่น่ะสิ คุณบอกว่าจะให้ฉันสองแสนหุ้นไม่ใช่เหรอ ผมหมายความว่า ให้คุณได้สิทธิ์ซื้อก่อน สองแสนหุ้น [ผมยังไม่ได้บอกคุณ] [เผิงเฉิง เจี๋ยเหริน] [ตั้งแต่เกาหมิงเซินตัดสินใจร่วมงานกับผม] [คนมากมายก็แห่กันมาซื้อหุ้นถึงที่] [เพื่อน ๆ ญาติสนิทรอบตัวผม] [ผู้จัดการธนาคารที่เคยให้บริษัทเรา] [กู้เงินก่อนหน้านี้นั่น] [มาฝากฝังคนกับเมียผม] [คุณเดาดูสิว่าเสนอเงื่อนไขอะไร] [เราเป็นคนออกเงิน คุณเป็นคนถือหุ้นแทน] [แบ่งกัน 50 ต่อ 50] [หรือ 60 ต่อ 40] [คุณเอา 60 ก็ได้] [ทุกคนรู้ว่านี่เป็นเนื้อไขมัน] [กว่าผมจะโน้มน้าว]
[ให้ผู้ถือหุ้นแบ่งส่วนออกมาได้] [บอกว่าอยากให้ผู้บริหารระดับกลาง อย่างพวกคุณได้ยื่นซื้อ] [ถ้ายกให้คุณเลย] [คุณไม่ควักเงินซื้อ] [ผมจะทำให้พวกเขาเชื่อได้ยังไง] [ว่าคุณจะลงเรือลำเดียวกันกับผม] [เกาหมิงเซิน] [เกาหมิงเซิน] [ท่านผู้ฟังที่เคารพรักทุกท่านสวัสดีค่ะ] [ปักกิ่งนับถอยหลัง 100 วันสู่งานโอลิมปิก] [นี่เป็นหนึ่งวันที่พิเศษเป็นอย่างมาก] [คบเพลิงโอลิมปิก ได้เหยียบย่างมายังแผ่นดินจีน] [และวันนี้ก็เป็นวันธรรมดา ๆ วันหนึ่ง] [เช่นเดียวกับสองพันสามร้อยกว่าวัน] [ที่ผ่านมา] [ปี 2008] [การจัดเตรียมงานโอลิมปิกด้านต่าง ๆ] [ยังคงดำเนินการต่อไปอย่างเป็นระเบียบ] สบายจัง นับตั้งแต่วันนี้ กระดูกคอ กระดูกสันหลังบั้นเอวของพวกคุณ [ให้ความสำคัญกับความต้องการของลูกค้า เป็นอันดับหนึ่ง] ทั้งหมดให้เป็นหน้าที่ของผมเอง [รองรับสรรพสภาวะด้วยคุณธรรม] รบกวนถามหน่อยค่ะ ผอ.เซวียอยู่ไหมคะ ผมเองครับ ถึงยังไงสถานการณ์มันก็เป็นแบบนี้แหละครับ ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณจะมาได้ เงินเดือนน้อยเกินไปหรือเปล่า คนสวย คุณคือ… ฉันเป็นภรรยาของเซวียต้าหมิง เมื่อกี้ ที่คุณคุยกับเซวียต้าหมิงอยู่ด้านหลัง ฉันได้ยินหมดแล้ว เขาน่ะ พูดไม่เก่ง เขาพูดแบบนี้ คุณคงไม่มาแน่ นี่เป็นตารางเงินเดือนของพนักงานเรา คุณดูตรงนี้สิ พวกเขาไม่มีใคร เงินเดือนเกินสองพันหยวนกันเลย
เซวียต้าหมิงเขาเอง ไม่เอาเงินเลยสักแดงเดียว เขาให้คุณได้สามพันหยวนเลย ก็ถือว่าสูงมาก ๆ แล้วนะ ทำไมฉันต้องมาสมัครงานถึงที่นี่ด้วย ผมคิดว่าคุณควรไปนะ คุณดูปีนี้สิ เถ้าแก่ที่เอาใจใส่จริงใจต่อกัน มีไม่มากแล้วใช่ไหม เถ้าแก่เนี้ยออกโรงเอง แม้แต่ห้องก็ยังเอาไปจำนอง เขาตัดสินใจแล้ว ที่จะทำกิจการให้ถึงที่สุด แต่ว่า คนที่กล้าสละชีวิตต่อสู้จนถึงที่สุดประเภทนี้ ผมว่าดีทีเดียว คุณดูเอาเองก็แล้วกัน คิดดูให้ดี [ฤดูหนาวปี 2012] ที่รัก เป็นยังไงบ้าง รถใหม่ของเรา ขอบคุณนะ รถคันนี้เพิ่งขับไปห้าพันกิโลเมตรเอง อย่างกับรถใหม่ ทั้งชั้น 11 นั่น คือบริษัทของเราในตอนนี้ ทั้งชั้นเลยเหรอ ต่อไปนี้ผมสวีซินจะเป็นคนขับรถให้หลี่อิงหนาน กลับบ้านกัน กลับบ้านอะไรกัน ไปหาที่ฉลองกันเถอะ ไม่เอา กลับไปฉลองที่บ้านไม่ได้เหรอ ได้สิจ๊ะ มา ขึ้นรถกัน อันที่จริงหลังทุกคนได้เห็น การแนะนำโปรเจกต์นี้แล้ว [ปี 2013] ก็จะรู้ว่า แก่นแท้ของบริษัทเรา คือการพัฒนาซอฟต์แวร์ เราสามารถ… พี่หนาน พี่หนาน พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม พี่หนาน ทนไม่ไหวแล้ว
เครื่องนี่ใช้ยากมาก ๆ เอานี่ เพิ่งจะอยู่เดือนเสร็จ เถ้าแก่ให้พี่ออกมาทำงานข้างนอก ตั้งไกลขนาดนี้ได้ยังไง [สวีซิน] มีอะไรเหรอ [กั่วเอ๋อร์นอนหรือยัง] นอนแล้ว [คุณมานี่หน่อยสิ] มาแล้ว มา ๆ ๆ มาแล้ว มาแล้วอะไรกัน มาแล้ว มาอะไรของคุณ ฉันไม่มีอารมณ์ ไม่มีอารมณ์ งั้นคุณเรียกผมมาทำไมล่ะ วันนี้ ฉันถูกเหล่าเซวีย หยามหน้าในองค์กร หยามหน้าแปลว่าอะไร ถูกเขาด่า ต่อหน้าผู้ถือหุ้นรายใหญ่ จบแล้ว วันนี้มีอะไรเหรอ ถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้ มีเรื่องอะไรดี ๆ เหรอ ให้ฉันเดาก่อนนะ คุยธุรกิจของเดวิดสำเร็จแล้ว ใช่ไหมคะ ใช่ ๆ คุณไม่ได้คุยธุรกิจใหญ่โตอะไรสักหน่อย ทำไมครั้งนี้ถึงได้ดีใจขนาดนี้ล่ะ ไม่ เพราะครั้งนี้ผมรู้สึกว่า ผมยอดเยี่ยมสุด ๆ ผมถามเรื่องออกมาจาก ปากของคนใบ้ได้ เพราะครั้งนี้ เราเข้ากันได้ดีมาก ๆ ไม่มีใครรู้ใจได้ขนาดนี้อีกแล้ว เดี๋ยวผมต้องบินไปหาเดวิด ที่สำคัญที่สุดคือ ธุรกิจครั้งนี้ใหญ่มาก ๆ
คุณไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ แม่ น้องกินกระดาษไปแผ่นหนึ่ง ฮัลโหล คุณจำเป็นต้องคุยกับผมตอนนี้เลยเหรอ โอเค ๆ วางแล้วนะ ๆ [เจ้าลูกชาย] ใครน่ะ [แม่ฝันเห็นพ่อที่ตายไปแล้วของแก] พ่อตายไปตั้งนานแล้ว ไม่เป็นไรหรอกครับ [แม่เสียใจ] ผมต่างหากที่เสียใจ เจียงเสี่ยวไป๋ เธอกลับมาได้ยังไง เธอจะบอกว่า เธอหนีออกมางั้นเหรอ คุณห้ามบอกพ่อฉันเชียวนะ ไม่งั้นเขาไม่ให้บัตรเครดิตฉันแน่ ฉันถามเธออยู่นะ ใช่ พวกเขาเอากระเป๋าสัมภาระ กับโทรศัพท์ของฉันไป ฉันจนปัญญา ฉันก็เลยหนีออกมา คุณว่า นี่นับว่าเป็นการกักขัง ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายหรือเปล่า ฉันแจ้งตำรวจได้หรือเปล่า เธอบอกว่าพวกเขาเป็นเพื่อนของเธอไม่ใช่เหรอ นี่มันเพื่อนประสาอะไรกัน ก็แค่ไปเที่ยวด้วยกัน พอเจอกันก็เล่นสนุกด้วยกัน นี่มันเป็นเรื่องปกติจะตายไป โรงเรียนของพวกเธอ อาทิตย์หน้าถึงจะสอบเสร็จ แล้วปิดเทอมไม่ใช่เหรอ ทำไมเธอกลับมาตั้งแต่ตอนนี้ล่ะ เธอสอบแล้วเหรอ ยัง พรุ่งนี้พ่อเธอจะไปทำงานต่างถิ่น คืนนี้เธอนอนที่นี่ก่อนละกัน ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ฉันอาจจะ ถ่ายรูปบางอย่างกับพวกเขา ตอนนี้รูปอยู่ในมือพวกเขา รูปเหรอ รูปอะไร ก็แค่… ปีนี้เธอเพิ่งจะอายุเท่าไร เธอ… 19
หรือว่า 18 ฉันอายุ 18 แล้ว ฉันไม่สน ถึงยังไงคุณก็ถือว่าเป็นแม่ของฉัน คุณต้องช่วยฉัน ต่อให้คุณไม่ชอบฉัน แต่ฉันก็เป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเซี่ย เป็นพี่คนโตตามกฎหมายของลูกทั้งสองคนของคุณ ถ้ารูปพวกนั้นแพร่ออกไป ต้องส่งผลกระทบกับ การเข้าตลาดหุ้นของบริษัทพ่อฉันแน่ ๆ ทรัพย์สินของคุณก็จะลงทุนไปเสียเปล่าเหมือนกัน ช่วยฉันก็เหมือนช่วยตัวคุณเอง เข้านอนเร็วหน่อยละกัน กลับบ้านนี่ช่างสบายจริง ๆ คุณนายกลับมาแล้วเหรอคะ คุณแม่ล่ะ ไปเล่นไพ่นกกระจอกค่ะ – มา – ตั้งแต่เช้าขนาดนี้เลยเหรอ คุณนายคะ เที่ยวบินเช้าขนาดนี้ คุณยังไปส่งคุณผู้ชายอีกเหรอคะ คุณให้เหล่าหยางไปเป็นเพื่อนก็พอแล้วละ คุณก็เหมือนกันนั่นแหละค่ะ ตื่นมาทำอาหารเช้าให้ฉันทั้งที่ยังเช้าขนาดนี้ นี่เป็นงานของฉันนี่คะ งานทั้งนั้นสินะ จริงสิ เสี่ยวไป๋ตื่นหรือยัง เสี่ยวไป๋กลับมาแล้วเหรอคะ คราวนี้ทำอาหารยากมาก ๆ เธอกินยากเกินไป จริงสิ ร้อนแล้ว เดี๋ยวเรา เอาเสื้อผ้าของเซี่ยเทียนมาจัดการสักหน่อย ชุดออกกำลังกายที่คุณผู้ชายยังไม่เคยใส่ กลับไปบอกให้น้องชายของคุณมาเอาไปสิ ให้มาเอาของอีกแล้ว เกรงใจจังเลยค่ะ มีอะไรให้ต้องเกรงใจกัน คุณก็มีน้องชายแค่คนเดียว เอาไปเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ ขอบคุณค่ะคุณนาย ฮัลโหล
ถึงแล้ว มีอะไร ทำ… คุณมาหาใคร ตื่นกันได้แล้ว ฉันมาเอาของของเจียงเสี่ยวไป๋ เจียงเสี่ยวไป๋เป็นใคร พวกนายคงจะรู้จักดี ไม่งั้นคงไม่จ้องจะเล่นงานเขา เสนอราคามาสิ คุณเข้าใจผิดแล้ว เราไม่ได้ต้องการเงิน พวกเรามีเงิน งั้นพวกนายต้องการอะไร รองเท้า รองเท้าเหรอ สตาร์ซัมเมอร์ เปิดตัวสนีกเกอร์รุ่นลิมิติด ในเอเชีย ทั้งหมดมีแค่สองคู่ พวกเราหามาไม่ได้ พ่อของเสี่ยวไป๋มีความสามารถขนาดนั้น ผมเชื่อว่าเขาต้องมีวิธีทำได้แน่ เพราะงั้นที่พวกนายทำเรื่องพวกนี้ ก็เพื่อรองเท้าแค่คู่เดียว ได้ ฉันช่วยพวกนายคิดหาวิธีเรื่องรองเท้าได้ เอารูปมาให้ฉันก่อน ผมอาจจะพูดไม่ชัดเจน รูปนี้น่ะ เดิมพวกเรากะว่าจะเอาไว้เป็นของสะสม ถ้าคุณอยากได้ ก็เอารองเท้ามาแลก ฉันบอกนายแล้ว รองเท้า ฉันจะช่วยคิดหาวิธีเอง แต่นายเอารูปมาให้ฉันก่อน คุณเป็นอะไรกับเสี่ยวไป๋เหรอ คุณเป็นพี่สาวของเขาเหรอ สวัสดีครับ คุณช่าง… สวยจัง หอมด้วยแฮะ ไม่สนใจผมเหรอ นายทำอะไรน่ะ ต่อยเขาทำไมน่ะ นายเป็นใครน่ะ [มาเล่นกันเถอะ] ไม่มีใครสั่งสอนพวกนายเหรอ ถึงได้รังแกผู้หญิง นี่ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม แค่เด็กเมื่อวานซืนไม่กี่คน จะมีเรื่องอะไรได้ พวกเขาติดหนี้อะไรคุณเหรอ
โทรศัพท์ เอาโทรศัพท์ออกมา เอาออกมา เดี๋ยวก่อนครับ ตามผมมา อยู่ไหน หายไปไหนแล้ว ไปไหนแล้ว ตามไปทางนั้น ตามไปทางนั้น ตามไป ๆ ๆ เร็วเข้า ตามไป เด็กพวกนี้เพิ่งจะอายุ 18 ก็น่ากลัวขนาดนี้แล้ว เด็กสมัยนี้ไม่ได้น่ากลัวหรอก เด็กน่ะน่ากลัวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว จริงสิ ฉันขอแนะนำตัวหน่อย ฉันชื่ออ้ายอิง ถ้าผมไม่ได้ซ่อมของ อยู่ที่บาร์ คุณตัวคนเดียวจะทำยังไง เด็กโชคร้ายอย่างนายกลับบ้านกับฉัน เร็วเข้า ๆ รีบวิ่งเร็ว วงการใหญ่ขนาดนี้ รู้จักกันหมดว่าใครเป็นใคร อีกอย่างเด็กพวกนี้ รักตัวเองแค่ไหน ถึงได้ไม่ยอมถอนตัวออกมา และฉันเคยได้รางวัลรองชนะเลิศ มวยปล้ำอิสระของเขตซานไห่ ที่แท้คุณก็เตรียมตัวมาอยู่แล้ว งั้นผมก็แส่เอง คุณมีน้ำใจ ยังไงก็ต้องขอบคุณคุณด้วย ตอนแรกผมว่าจะไปส่งคุณขึ้นรถ ดูท่าคงไม่จำเป็นแล้ว งั้น ผมยังมีเรื่องอื่นที่ต้องทำ คุณระวังตัวด้วยนะ คุณชื่ออะไรเหรอคะ ครั้งหน้าแล้วกันครับ ไว้เจอกันอีกค่อยว่ากัน ดูเอาเองละกัน ที่ควรลบก็ลบซะ ทำงานเก่งขนาดนี้เลยเหรอ พ่อฉันตาแหลมจริง ๆ ที่แต่งงานกับคุณ
ไปเล่นแล้วนะ ไปไหน ไปหาเสี่ยวตงน่ะ เธอยังจะไปหาเสี่ยวตงอีกเหรอ ใช่ ไม่สิ คุณคงไม่ได้เชื่อจริง ๆ หรอกนะ เขาเป็นเพื่อนสนิทของฉัน พวกเราร่วมมือกันแกล้งคุณเล่น ได้ ไม่เลว จัดการเรื่องใช้ได้เลยทีเดียว นี่ก็ไม่โกรธเหรอ คุณนี่เสแสร้งเก่งจังเลยนะ คนอย่างคุณน่ะ ถ้าไม่มีผลประโยชน์ก็ไม่ทำหรอก ฉันต้องมีประโยชน์อะไรกับคุณแน่ ๆ คุณถึงช่วยฉันขนาดนี้ ว่ามาสิ คุณกำลังวางแผนอะไรอยู่ ฉันไม่ได้น่าเบื่อขนาดที่ มีเวลามาวางแผนคิดบัญชีเธอ ฉันจะไปเข้าสอนสายแล้ว เธอยังมีบททดสอบอะไรอีกไหม พูดมาให้หมดในรวดเดียว ช่วงนี้บริษัทของพ่อฉันคงไม่ค่อยสงบมั้ง เขาเคยกำชับให้คุณ คอยจับตาดูฉัน ไม่ให้เหลวแหลกใช่ไหม เธอพูดจบหรือยัง เป็นคุณนายเต็มตัวมันยากสินะ กว่าจะเอาเงินมาจากมือพ่อฉันได้ แถมยังต้องดูแลลูกสาวของเมียเก่าอย่างฉันอีก ช่างน่าอนาถจริง ๆ แต่ฉันน่ะ ยังไงก็เป็น ลูกสาวของพ่ออยู่วันยังค่ำ ยังไงฉันก็ได้เงินอยู่ดี แต่คุณน่ะ ถูกเฉดหัวออกไปได้ทุกเมื่อ [แด่คนรักของผม] [ส่งให้ หว่านอิ๋งสุดที่รัก] [ช่วงนี้มีผู้หญิงคนหนึ่ง] ชื่อหว่านอิ๋งอะไรนี่แหละ ตั้งแต่ก่อตั้งบริษัท จนเข้าตลาดหุ้นใหม่เป็นบอร์ดที่สาม บอกว่ายังไม่ถึงสามปีเลยนะ งั้นคุณว่า ผู้ชายที่อยู่เบื้องหลังเขา ต้องโด่งดังขนาดไหน
[นอกจากเหล่ากัว] [ก็มีแค่เหล่าเซี่ยของคุณ] มีแค่คนที่มีความสามารถจริง ๆ ไม่กี่คนนี้แหละ [มอบให้ หว่านอิ๋งสุดที่รัก] [แด่คนรักของผม] [แด่คนรักของผม] ช้า ๆ หน่อย หอมจังเลยครับ ใช่ พ่อกลัวว่าพ่อจะมีกลิ่นแปลก ๆ [หลี่อ้าวหลิน] เชิญเข้ามาค่ะ ทนายอิงคะ หลี่เหยาหลินมาแล้วค่ะ ใครเหรอคะ ก็นักกีฬา ที่ใช้ความรุนแรงกับภรรยานั่นไงคะ คุณหมายถึงหลี่เหยาหลินสินะคะ เคสของเขาฉันไม่ได้รับน่ะ แต่ทนายโจวบอกว่า ให้คุณฟังดูว่าเขาจะพูดยังไง จะให้ฉันลบล้างความผิดให้เขาเหรอคะ แต่เขามาแล้วนะคะ งั้นให้ฉันไปเหรอ [หลี่อ้าวหลิน] [ผมเห็นคุณที่สนามบินด้วย] [ผมเพิ่งรู้ว่า] [เราอยู่เมืองเดียวกัน] แล้วยังไง